آیه سخره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi: اصلاح چند غلط املایی

2025-10-15T09:04:56Z

اصلاح چند غلط املایی

Aliazad در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۴

2025-10-13T16:44:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۴
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
	<references />		<references />
			{{#seo:
			\|title=آیه سخره - معنای تسخیر آسمان و زمین از نگاه قرآن - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=آیه سخره
			\|description=آیه سخره به آیه‌ای از قرآن اشاره دارد که در آن به تسخیر آسمان و زمین برای انسان پرداخته شده و نشانه‌ای از قدرت الهی و جایگاه انسان در آفرینش است.
			}}

Aliazad در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۹

2025-10-13T16:39:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۹
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|واژه‌ها}}		{{درگاه\|واژه‌ها}}
	آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] یا آیات ۵۴، ۵۵ و ۵۶ سوره اعراف به‌ '''آیه سُخْرَه''' معروف است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.		آیه ۵۴ سوره اعراف یا آیات ۵۴، ۵۵ و ۵۶ سوره اعراف به‌ '''آیه سُخْرَه''' معروف است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.

	احاطه داشتن خدا بر همه چیز و در تسخیر خدا بودن همه هستی در این آیات آمده است؛ به همین خاطر این به آیه سخره معروف شده است. این نام برای آیه، در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است.		احاطه داشتن خدا بر همه چیز و در تسخیر خدا بودن همه هستی در این آیات آمده است؛ به همین خاطر این به آیه سخره معروف شده است. این نام برای آیه، در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است.

	خداوند در این آیه خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند و در جواب بت پرستان، به قدرت بی‌بدیل خود اشاره می‌کند. باید چنین خدای قدرتمندی پرستش شود. از چنین خدایی توقع شفاعت باید داشت. با کنار گذاشتن بت‌پرستی، فساد را در جامعه ریشه‌کن کرد و به رحمت چنین خدایی امید داشت.		خداوند در این آیه خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند و در جواب بت پرستان، به قدرت بی‌بدیل خود اشاره می‌کند. باید چنین خدای قدرتمندی پرستش شود. از چنین خدایی توقع [[شفاعت]] باید داشت. با کنار گذاشتن بت‌پرستی، فساد را در جامعه ریشه‌کن کرد و به رحمت چنین خدایی امید داشت.

	== آیه سخره==		== آیه سخره==
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== نامگذاری آیه==		== نامگذاری آیه==
	علامه مجلسی در علت نامگذاری این آیخه به آیه سخره می‌نویسد: این آیه را سخره می‌نامند زیرا دلالت دارد که خدا بر همه چیز احاطه دارد و همه چیز در تسخیر اوست.<ref>مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مرآه العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ج۱۲، ص۳۱۷.</ref>		[[علامه مجلسی]] در علت نامگذاری این آیخه به آیه سخره می‌نویسد: این آیه را سخره می‌نامند زیرا دلالت دارد که خدا بر همه چیز احاطه دارد و همه چیز در تسخیر اوست.<ref>مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مرآه العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ج۱۲، ص۳۱۷.</ref>

	این نام برای آیه در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است که مستحب است هنگام سوار شدن بر مرکب خوانده شود.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۲۷۲.</ref>		این نام برای آیه در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است که مستحب است هنگام سوار شدن بر مرکب خوانده شود.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۲۷۲.</ref>

	بت‌پرستان تصور می‌کردند بت‌ها ~~[[شفاعت\|~~شفاعت‌شان]] خواهند کرد و آیات الهی و [[پیامبران الهی]] را تکذیب می‌کردند. خداوند برای شخصیت دادن به انسان، نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند. باید چنین خدایی پرستش شود و در روی زمین فساد نباشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش، ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>		بت‌پرستان تصور می‌کردند بت‌ها شفاعت‌شان خواهند کرد و آیات الهی و پیامبران الهی را تکذیب می‌کردند. خداوند برای شخصیت دادن به انسان، نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند. باید چنین خدایی پرستش شود و در روی زمین فساد نباشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش، ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>

	== تعیین آیه ==		== تعیین آیه ==
	آیه سخره را برخی فقط آیه ۵۴ سوره اعراف دانسته‌اند و برخی گفته‌اند از اول آیه ۵۴ تا آخر آیه ۵۶ سوره اعراف است. علت اختلاف نظر، روایاتی است که گاهی یک آیه و گاهی سه آیه را آیه سخره دانسته است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه ۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.		آیه سخره را برخی فقط آیه ۵۴ سوره [[اعراف]] دانسته‌اند و برخی گفته‌اند از اول آیه ۵۴ تا آخر آیه ۵۶ سوره اعراف است. علت اختلاف نظر، روایاتی است که گاهی یک آیه و گاهی سه آیه را آیه سخره دانسته است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه ۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.

	=== آیه ۵۴ سوره اعراف ===		=== آیه ۵۴ سوره اعراف ===
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	=== آیه ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف===		=== آیه ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف===
	شیخ مفید در ذکر نمازهای مستحبی می‌نویسد بعد از نماز ذکرهایی بگو و یکی از آنها آیه سخره است و آن {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ}}<ref>سوره اعراف، آیه۵۴.</ref> تا {{قرآن\| إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ\|سوره= اعراف\|آیه=۵۶}} می‌باشد.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۱۶۱.</ref> وی در اعمال مستحبی وقوف در منی و عرفات در ایام حج نیز یکی از اعمال را خواندن آیه سخره دانسته است و آن را آیات ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف می‌داند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۴۱۰.</ref>		شیخ مفید در ذکر نمازهای مستحبی می‌نویسد بعد از نماز ذکرهایی بگو و یکی از آنها آیه سخره است و آن {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ}}<ref>سوره اعراف، آیه۵۴.</ref> تا {{قرآن\| إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ\|سوره= اعراف\|آیه=۵۶}} می‌باشد.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۱۶۱.</ref> وی در اعمال مستحبی وقوف در منی و عرفات در ایام [[حج در قرآن\|حج]] نیز یکی از اعمال را خواندن آیه سخره دانسته است و آن را آیات ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف می‌داند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۴۱۰.</ref>

	شیخ طوسی در روایتی آورده است که مستحب است در رکعت ششم نافله نماز، بعد از حمد سوره توحید و آیه سخره خوانده شود و آیه سخره آیات سوره ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف اعراف است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷.</ref> وی خواندن این سه ایه را به عنوان آیه سخره بعد از نماز صبح نیز مستحب دانسته است. .<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص204.</ref>		شیخ طوسی در روایتی آورده است که مستحب است در رکعت ششم نافله نماز، بعد از حمد سوره توحید و آیه سخره خوانده شود و آیه سخره آیات سوره ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف اعراف است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷.</ref> وی خواندن این سه ایه را به عنوان آیه سخره بعد از نماز صبح نیز مستحب دانسته است. .<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص204.</ref>

Fabbasi در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۴

2024-10-10T10:34:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== آیه سخره==		== آیه سخره==
	{{قرآن بزرگ\|		{{قرآن بزرگ\|
	إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ\|۵۴\| ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَه إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ \|۵۵\| وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ \|۵۶\|		إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ\|۵۴\| ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَه إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ\|۵۵\| وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ\|۵۶\|
	ترجمه= پروردگار شما، خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید؛ سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت؛ با شب، روز را می‌پوشاند؛ و شب به دنبال روز، به سرعت در حرکت است؛ و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید، که مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و تدبیر (جهان)، از آن اوست! پر برکت است خداوندی که پروردگار جهانیان است! پروردگار خود را از روی تضرّع و در پنهانی، بخوانید! او متجاوزان را دوست نمی‌دارد! و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید، و او را با بیم و امید بخوانید! زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است!		ترجمه= پروردگار شما، خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید؛ سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت؛ با شب، روز را می‌پوشاند؛ و شب به دنبال روز، به سرعت در حرکت است؛ و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید، که مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و تدبیر (جهان)، از آن اوست! پر برکت است خداوندی که پروردگار جهانیان است! پروردگار خود را از روی تضرّع و در پنهانی، بخوانید! او متجاوزان را دوست نمی‌دارد! و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید، و او را با بیم و امید بخوانید! زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است!
	\|سوره= اعراف		\|سوره= اعراف

Fabbasi: مدخل بازنویسی و تکمیل شد و از کیفیت «د» به کیفیت «ب» تغییر یافت.

2024-10-10T10:29:17Z

مدخل بازنویسی و تکمیل شد و از کیفیت «د» به کیفیت «ب» تغییر یافت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	در مورد آیه ~~سخره~~ در سوره اعراف، توضیح دهید.		در مورد آیه سُخْرَةِ در سوره اعراف، توضیح دهید.
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|واژه‌ها}}		{{درگاه\|واژه‌ها}}
	آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه ~~سخره~~''' معروف است. ~~در این~~ آیه خداوند خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند، و در جواب بت پرستان، به قدرت بی بدیل خود اشاره می‌کند.		آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] یا آیات ۵۴، ۵۵ و ۵۶ سوره اعراف به‌ '''آیه سُخْرَه''' معروف است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.

	~~==متن آیه==~~		احاطه داشتن خدا بر همه چیز و در تسخیر خدا بودن همه هستی در این آیات آمده است؛ به همین خاطر این به آیه سخره معروف شده است. این نام برای آیه، در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است.
	{{قرآن بزرگ\|إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَیٰ عَلَی الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثًا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ\|ترجمه=پروردگار شما خداوندي است كه آسمان‎ها و ~~زمين را~~ در ~~شش روز [شش ايام] آفريد: سپس~~ به ~~تدبير جهان هستي پرداخت، با پرده تاريك شب، روز را مي‎پوشاند و روز~~ به ~~سرعت در حركت~~ است ~~و شب را طلب مي‎كند و خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد،~~ در حالي كه در تسخير فرمان او هستند، آگاه باشيد كه آفرينش و تدبير جهان براي خدا [ و تحت فرمان] اوست، پر بركت است خداوندي كه پروردگار جهانيان است.~~\|سوره=اعراف\|آیه=۵۴}}~~

	~~==محتوای آیه==~~		خداوند در این آیه خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند و در جواب بت پرستان، به قدرت بی‌بدیل خود اشاره می‌کند. باید چنین خدای قدرتمندی پرستش شود. از چنین خدایی توقع شفاعت باید داشت. با کنار گذاشتن بت‌پرستی، فساد را در جامعه ریشه‌کن کرد و به رحمت چنین خدایی امید داشت.
	~~آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''~~آیه ~~سُخره''' معروف است. به نظر می‌رسد این اصطلاح از کلمه «مسخرات» گرفته شده است که می‌گوید~~ خورشید، ماه و ستارگان در ~~تسخیر امر الهی هستند. این آیه~~ در ~~واقع جوابی برای~~ بت پرستان است که تصور می‌کردند بت‌ها [[شفاعت\|شفاعتشان]] خواهند کرد و آیات الهی و [[انبیاء]] را تکذیب می‌کردند که قبل از این آیه، به آن اشاره ~~شده است~~. ~~خداوند برای شخصیت دادن به انسان نعمت‌ها~~ را ~~به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه~~ و ~~ستارگان~~ به ~~امر الهی تسخیر شده‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ هـ ش. ج۱۱، ص۱۷۱~~.~~</ref>~~

	[[امام صادق(ع)]] وقتی به آسمان نگاه می‌کرد، این آیه را می‌خواند: {{قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ}}<ref>آل عمران / ۱۹۰.</ref> و سپس آیه سخره ~~را می‌خواند. یعنی~~ {{قرآن\|إِنَّ ~~رَبَّکُمُ~~ اللَّهُ ~~الَّذِی~~ خَلَقَ ~~السَّمَاوَاتِ~~ وَ الْأَرْضَ.~~..}} تا آخر آیه ۵۴ سوره اعراف~~ و پس از آن ~~[[دعا]] می‌کردند.<ref>نوری، حسین؛ مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۸ هـ. ق، ج۴، ص۱۴۸، ب ۱۰.</ref>~~		== آیه سخره==
			{{قرآن بزرگ\|
			إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ\|۵۴\| ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَه إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ \|۵۵\| وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ \|۵۶\|
			ترجمه= پروردگار شما، خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید؛ سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت؛ با شب، روز را می‌پوشاند؛ و شب به دنبال روز، به سرعت در حرکت است؛ و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید، که مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و تدبیر (جهان)، از آن اوست! پر برکت است خداوندی که پروردگار جهانیان است! پروردگار خود را از روی تضرّع و در پنهانی، بخوانید! او متجاوزان را دوست نمی‌دارد! و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید، و او را با بیم و امید بخوانید! زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است!
			\|سوره= اعراف
			\|آیه=۵۶-۵۴}}

			== نامگذاری آیه==
			علامه مجلسی در علت نامگذاری این آیخه به آیه سخره می‌نویسد: این آیه را سخره می‌نامند زیرا دلالت دارد که خدا بر همه چیز احاطه دارد و همه چیز در تسخیر اوست.<ref>مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مرآه العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ج۱۲، ص۳۱۷.</ref>

			این نام برای آیه در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است که مستحب است هنگام سوار شدن بر مرکب خوانده شود.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۲۷۲.</ref>

			بت‌پرستان تصور می‌کردند بت‌ها [[شفاعت\|شفاعت‌شان]] خواهند کرد و آیات الهی و [[پیامبران الهی]] را تکذیب می‌کردند. خداوند برای شخصیت دادن به انسان، نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند. باید چنین خدایی پرستش شود و در روی زمین فساد نباشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش، ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>

			== تعیین آیه ==
			آیه سخره را برخی فقط آیه ۵۴ سوره اعراف دانسته‌اند و برخی گفته‌اند از اول آیه ۵۴ تا آخر آیه ۵۶ سوره اعراف است. علت اختلاف نظر، روایاتی است که گاهی یک آیه و گاهی سه آیه را آیه سخره دانسته است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه ۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.

			=== آیه ۵۴ سوره اعراف ===
			امام صادق(ع) وقتی به آسمان نگاه می‌کرد، اول آیه۱۹۰ سوره آل عمران را می‌خواند.<ref>{{قرآن\| إِنَّ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ\|ترجمه= مسلماً در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏هاى (روشنى) براى خردمندان است .}}</ref> سپس آیه سخره را می‌خواند که در متن روایت فقط آیه ۵۴ سوره اعراف را آورده است: {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ}}<ref>عده اى از علماء، الأصول السته عشر، قم، دار الشبستری للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۲۳ق / ۱۳۸۱ش، ص۱۳۶.</ref>

			ابن فهد حلی نیز فقط آیه 54 سوره اعراف را آیه سخره دانسته است. <ref>ابن فهد حلى، احمد بن محمد، عده الداعي و نجاح الساعي، بی‌جا، دار الکتب الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۷ ق، ص۲۹۴.</ref>

			=== آیه ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف===
			شیخ مفید در ذکر نمازهای مستحبی می‌نویسد بعد از نماز ذکرهایی بگو و یکی از آنها آیه سخره است و آن {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ}}<ref>سوره اعراف، آیه۵۴.</ref> تا {{قرآن\| إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ\|سوره= اعراف\|آیه=۵۶}} می‌باشد.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۱۶۱.</ref> وی در اعمال مستحبی وقوف در منی و عرفات در ایام حج نیز یکی از اعمال را خواندن آیه سخره دانسته است و آن را آیات ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف می‌داند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۴۱۰.</ref>

			شیخ طوسی در روایتی آورده است که مستحب است در رکعت ششم نافله نماز، بعد از حمد سوره توحید و آیه سخره خوانده شود و آیه سخره آیات سوره ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف اعراف است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷.</ref> وی خواندن این سه ایه را به عنوان آیه سخره بعد از نماز صبح نیز مستحب دانسته است. .<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص204.</ref>

			کتاب‌های دیگر نیز با استناد به روایت یا بدون استناد به روایتی، گفته‌اند آیه سخره، سه آیه 54، 55 و 56 سوره اعراف است. <ref>كفعمى، ابراهيم بن على عاملى، البلد الأمين و الدرع الحصين، بيروت، موسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۸ ق، ص۵۰. طبرسى، فضل بن حسن، الآداب الدينیه للخزانه المعينيه، ترجمه: احمد عابدى، قم، زائر، چاپ اول، ۱۳۸۰ش، ص۱۲۲. قطب الدين راوندى، سعيد بن هبه الله، الدعوات(سلوه الحزين)، قم، مدرسه امام مهدی، چاپ اول، ۱۴۰۷ق، ص۲۵۰. ابن طاووس، على بن موسى، الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ص۱۰۹. شيخ بهايى، محمد بن حسين، مفتاح الفلاح في عمل اليوم و الليله من الواجبات و المستحبات، بيروت، نشر دار الاضواء، چاپ اول، ۱۴۰۵ ق، ص۵۶.</ref>

			=== آیه ۱۶۴ سوره بقره===
			شیخ طوسی بعد از نماز مغرب نماز مستحبی را آورده است که در رکعت اول بعد از فاتحه، ده آیه اول سوره بقره و آیه سخره و سوره توحید خوانده می‌شود که آیه سخره ۱۵ مرتبه تکرار می‌شود و آیه سخره را از {{قرآن\|وَ إِلهُكُمْ‏ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ}}تا {{قرآن\|لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‏}} نوشته است که آیه ۱۶۴ سوره بقره می‌باشد.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، تهذيب الأحكام، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۳، ۱۸، حدیث۶۵. ج۳، ص۱۸۸، حدیث۷۸.</ref>

	==منابع==		==منابع==
خط ۳۸:		خط ۶۴:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = د		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
	<references />		<references />

Fabbasi در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶

2024-10-08T10:16:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{ویرایش\|fabbasi}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T06:01:58Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Nazarzadeh در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۸

2023-01-05T09:48:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
	آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه سخره''' معروف است. در این آیه خداوند خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند، و در جواب بت پرستان، به قدرت بی بدیل خود اشاره می‌کند.		آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه سخره''' معروف است. در این آیه خداوند خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند، و در جواب بت پرستان، به قدرت بی بدیل خود اشاره می‌کند.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

2021-06-07T10:41:35Z

جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه سُخره''' معروف است. به نظر می‌رسد این اصطلاح از کلمه «مسخرات» گرفته شده است که می‌گوید خورشید، ماه و ستارگان در تسخیر امر الهی هستند. این آیه در واقع جوابی برای بت پرستان است که تصور می‌کردند بت‌ها [[شفاعت\|شفاعتشان]] خواهند کرد و آیات الهی و [[انبیاء]] را تکذیب می‌کردند که قبل از این آیه، به آن اشاره شده است. خداوند برای شخصیت دادن به انسان نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ هـ ش. ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>		آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه سُخره''' معروف است. به نظر می‌رسد این اصطلاح از کلمه «مسخرات» گرفته شده است که می‌گوید خورشید، ماه و ستارگان در تسخیر امر الهی هستند. این آیه در واقع جوابی برای بت پرستان است که تصور می‌کردند بت‌ها [[شفاعت\|شفاعتشان]] خواهند کرد و آیات الهی و [[انبیاء]] را تکذیب می‌کردند که قبل از این آیه، به آن اشاره شده است. خداوند برای شخصیت دادن به انسان نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر؛ نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ هـ ش. ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>

	[[امام صادق(ع)]] وقتی به آسمان نگاه می‌کرد، این آیه را می‌خواند: {{قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ}}<ref>آل عمران / ۱۹۰.</ref> و سپس ~~آیهٔ~~ سخره را می‌خواند. یعنی {{قرآن\|إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ...}} تا آخر آیه ۵۴ ~~سورهٔ~~ اعراف و پس از آن [[دعا]] می‌کردند.<ref>نوری، حسین؛ مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۸ هـ. ق، ج۴، ص۱۴۸، ب ۱۰.</ref>		[[امام صادق(ع)]] وقتی به آسمان نگاه می‌کرد، این آیه را می‌خواند: {{قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ}}<ref>آل عمران / ۱۹۰.</ref> و سپس آیه سخره را می‌خواند. یعنی {{قرآن\|إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ...}} تا آخر آیه ۵۴ سوره اعراف و پس از آن [[دعا]] می‌کردند.<ref>نوری، حسین؛ مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۸ هـ. ق، ج۴، ص۱۴۸، ب ۱۰.</ref>

Mnazarzadeh: بازبینی و ویرایش

2021-05-02T09:01:57Z

بازبینی و ویرایش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه سخره''' معروف است. در این آیه خداوند ~~به ذکر نعمت‌ها~~ و ~~مخلوقاتی که~~ در تسخیر‌ أمر ~~خدا هستند، می‌پردازد~~ و در جواب بت پرستان، به قدرت بی بدیل ~~الهی~~ اشاره می‌کند.		آیه ۵۴ [[سوره اعراف]] به‌ '''آیه سخره''' معروف است. در این آیه خداوند خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند، و در جواب بت پرستان، به قدرت بی بدیل خود اشاره می‌کند.

	==متن آیه==		==متن آیه==
	{{قرآن بزرگ\|إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَیٰ عَلَی الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثًا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ\|ترجمه=پروردگار شما ~~اللّه~~ است ~~که آسمانها~~ و ~~زمین~~ را در شش روز ~~آفرید. پس~~ به ~~عرش پرداخت. شب~~ را در ~~روز می‌پوشاند~~ و ~~روز شتابان آن~~ را ~~می‌طلبد؛~~ و ~~آفتاب~~ و ماه و ستارگان ~~مسخّر~~ فرمان او ~~هستند.~~ آگاه ~~باشید که او راست آفرینش~~ و ~~فرمانروایی.~~ خدا آن پروردگار ~~جهانیان به غایت بزرگ~~ است.\|سوره=اعراف\|آیه=۵۴}}		{{قرآن بزرگ\|إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَیٰ عَلَی الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثًا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ\|ترجمه=پروردگار شما خداوندي است كه آسمان‎ها و زمين را در شش روز [شش ايام] آفريد: سپس به تدبير جهان هستي پرداخت، با پرده تاريك شب، روز را مي‎پوشاند و روز به سرعت در حركت است و شب را طلب مي‎كند و خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد، در حالي كه در تسخير فرمان او هستند، آگاه باشيد كه آفرينش و تدبير جهان براي خدا [ و تحت فرمان] اوست، پر بركت است خداوندي كه پروردگار جهانيان است.\|سوره=اعراف\|آیه=۵۴}}

	==محتوای آیه==		==محتوای آیه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۷:		خط ۷:
	آیه ۵۴ سوره اعراف یا آیات ۵۴، ۵۵ و ۵۶ سوره اعراف به‌ '''آیه سُخْرَه''' معروف است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.		آیه ۵۴ سوره اعراف یا آیات ۵۴، ۵۵ و ۵۶ سوره اعراف به‌ '''آیه سُخْرَه''' معروف است. برخی نیز با استناد به روایتی، آیه۱۶۴ سوره بقره را آیه سخره دانسته‌اند.

	احاطه داشتن خدا بر همه چیز و در تسخیر خدا بودن همه هستی در این آیات آمده است؛ به همین خاطر ~~این~~ به آیه سخره معروف شده است. این نام برای آیه، در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است.		احاطه داشتن خدا بر همه چیز و در تسخیر خدا بودن همه هستی در این آیات آمده است؛ به همین خاطر به آیه سخره معروف شده است. این نام برای آیه، در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است.

	خداوند در این آیه خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند و در جواب بت پرستان، به قدرت بی‌بدیل خود اشاره می‌کند. باید چنین خدای قدرتمندی پرستش شود. از چنین خدایی توقع [[شفاعت]] باید داشت. با کنار گذاشتن بت‌پرستی، فساد را در جامعه ریشه‌کن کرد و به رحمت چنین خدایی امید داشت.		خداوند در این آیه خورشید، ماه و ستارگان را در تسخیر‌ أمر خود می‌داند و در جواب بت پرستان، به قدرت بی‌بدیل خود اشاره می‌کند. باید چنین خدای قدرتمندی پرستش شود. از چنین خدایی توقع [[شفاعت]] باید داشت. با کنار گذاشتن بت‌پرستی، فساد را در جامعه ریشه‌کن کرد و به رحمت چنین خدایی امید داشت.
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== نامگذاری آیه==		== نامگذاری آیه==
	[[علامه مجلسی]] در علت نامگذاری این ~~آیخه~~ به آیه سخره می‌نویسد: این آیه را سخره می‌نامند زیرا دلالت دارد که خدا بر همه چیز احاطه دارد و همه چیز در تسخیر اوست.<ref>مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مرآه العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ج۱۲، ص۳۱۷.</ref>		[[علامه مجلسی]] در علت نامگذاری این آیه به آیه سخره می‌نویسد: این آیه را سخره می‌نامند زیرا دلالت دارد که خدا بر همه چیز احاطه دارد و همه چیز در تسخیر اوست.<ref>مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مرآه العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ج۱۲، ص۳۱۷.</ref>

	این نام برای ~~آیه~~ در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است که مستحب است هنگام سوار شدن بر مرکب خوانده شود.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۲۷۲.</ref>		این نام برای آیهT در روایتی از رسول‌خدا(ص) نقل شده است که مستحب است هنگام سوار شدن بر مرکب خوانده شود.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۲۷۲.</ref>

	بت‌پرستان تصور می‌کردند بت‌ها شفاعت‌شان خواهند کرد و آیات الهی و پیامبران الهی را تکذیب می‌کردند. خداوند برای شخصیت دادن به انسان، نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند. باید چنین خدایی پرستش شود و در روی زمین فساد نباشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش، ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>		بت‌پرستان تصور می‌کردند بت‌ها شفاعت‌شان خواهند کرد و آیات الهی و پیامبران الهی را تکذیب می‌کردند. خداوند برای شخصیت دادن به انسان، نعمت‌ها را به او یادآوری می‌کند و یکی از آن نعمت‌ها این است که خورشید، ماه و ستارگان به امر الهی تسخیر شده‌اند. باید چنین خدایی پرستش شود و در روی زمین فساد نباشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش، ج۱۱، ص۱۷۱.</ref>
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	امام صادق(ع) وقتی به آسمان نگاه می‌کرد، اول آیه۱۹۰ سوره آل عمران را می‌خواند.<ref>{{قرآن\| إِنَّ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ\|ترجمه= مسلماً در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏هاى (روشنى) براى خردمندان است .}}</ref> سپس آیه سخره را می‌خواند که در متن روایت فقط آیه ۵۴ سوره اعراف را آورده است: {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ}}<ref>عده اى از علماء، الأصول السته عشر، قم، دار الشبستری للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۲۳ق / ۱۳۸۱ش، ص۱۳۶.</ref>		امام صادق(ع) وقتی به آسمان نگاه می‌کرد، اول آیه۱۹۰ سوره آل عمران را می‌خواند.<ref>{{قرآن\| إِنَّ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ\|ترجمه= مسلماً در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏هاى (روشنى) براى خردمندان است .}}</ref> سپس آیه سخره را می‌خواند که در متن روایت فقط آیه ۵۴ سوره اعراف را آورده است: {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ}}<ref>عده اى از علماء، الأصول السته عشر، قم، دار الشبستری للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۲۳ق / ۱۳۸۱ش، ص۱۳۶.</ref>

	ابن فهد حلی نیز فقط آیه 54 سوره اعراف را آیه سخره دانسته است. <ref>ابن فهد حلى، احمد بن محمد، عده الداعي و نجاح الساعي، بی‌جا، دار الکتب الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۷ ق، ص۲۹۴.</ref>		ابن فهد حلی نیز فقط آیه ۵۴ سوره اعراف را آیه سخره دانسته است. <ref>ابن فهد حلى، احمد بن محمد، عده الداعي و نجاح الساعي، بی‌جا، دار الکتب الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۷ ق، ص۲۹۴.</ref>

	=== آیه ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف===		=== آیه ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف===
	شیخ مفید در ذکر نمازهای مستحبی می‌نویسد بعد از نماز ذکرهایی بگو و یکی از آنها آیه سخره است و آن {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ}}<ref>سوره اعراف، آیه۵۴.</ref> تا {{قرآن\| إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ\|سوره= اعراف\|آیه=۵۶}} می‌باشد.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۱۶۱.</ref> وی در اعمال مستحبی وقوف در منی و عرفات در ایام [[حج در قرآن\|حج]] نیز یکی از اعمال را خواندن آیه سخره دانسته است و آن را آیات ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف می‌داند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۴۱۰.</ref>		شیخ مفید در ذکر نمازهای مستحبی می‌نویسد بعد از نماز ذکرهایی بگو و یکی از آنها آیه سخره است و آن {{قرآن\| إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّه أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ}}<ref>سوره اعراف، آیه۵۴.</ref> تا {{قرآن\| إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ\|سوره= اعراف\|آیه=۵۶}} می‌باشد.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۱۶۱.</ref> وی در اعمال مستحبی وقوف در منی و عرفات در ایام [[حج در قرآن\|حج]] نیز یکی از اعمال را خواندن آیه سخره دانسته است و آن را آیات ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف می‌داند.<ref>مفيد، محمد بن محمد، المقنعه، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق، ص۴۱۰.</ref>

	شیخ طوسی در روایتی آورده است که مستحب است در رکعت ششم نافله نماز، بعد از ~~حمد~~ سوره توحید و آیه سخره خوانده شود و آیه سخره آیات سوره ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف اعراف است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷.</ref> وی خواندن این سه ~~ایه~~ را به عنوان آیه سخره بعد از نماز صبح نیز مستحب دانسته است. .<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص204.</ref>		شیخ طوسی در روایتی آورده است که مستحب است در رکعت ششم نافله نماز، بعد از حمدT سوره توحید و آیه سخره خوانده شود و آیه سخره آیات سوره ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف اعراف است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷.</ref> وی خواندن این سه آیه را به عنوان آیه سخره بعد از نماز صبح نیز مستحب دانسته است.<ref>طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بيروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص204.</ref>

	کتاب‌های دیگر نیز با استناد به روایت یا بدون استناد به روایتی، گفته‌اند آیه سخره، سه آیه ~~54، 55 و 56~~ سوره اعراف است. <ref>كفعمى، ابراهيم بن على عاملى، البلد الأمين و الدرع الحصين، بيروت، موسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۸ ق، ص۵۰. طبرسى، فضل بن حسن، الآداب الدينیه للخزانه المعينيه، ترجمه: احمد عابدى، قم، زائر، چاپ اول، ۱۳۸۰ش، ص۱۲۲. قطب الدين راوندى، سعيد بن هبه الله، الدعوات(سلوه الحزين)، قم، مدرسه امام مهدی، چاپ اول، ۱۴۰۷ق، ص۲۵۰. ابن طاووس، على بن موسى، الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ص۱۰۹. شيخ بهايى، محمد بن حسين، مفتاح الفلاح في عمل اليوم و الليله من الواجبات و المستحبات، بيروت، نشر دار الاضواء، چاپ اول، ۱۴۰۵ ق، ص۵۶.</ref>		کتاب‌های دیگر نیز با استناد به روایت یا بدون استناد به روایتی، گفته‌اند آیه سخره، آیه ۵۴ تا آخر ۵۶ سوره اعراف است. <ref>كفعمى، ابراهيم بن على عاملى، البلد الأمين و الدرع الحصين، بيروت، موسسه الاعلمی للمطبوعات، چاپ اول، ۱۴۱۸ ق، ص۵۰. طبرسى، فضل بن حسن، الآداب الدينیه للخزانه المعينيه، ترجمه: احمد عابدى، قم، زائر، چاپ اول، ۱۳۸۰ش، ص۱۲۲. قطب الدين راوندى، سعيد بن هبه الله، الدعوات(سلوه الحزين)، قم، مدرسه امام مهدی، چاپ اول، ۱۴۰۷ق، ص۲۵۰. ابن طاووس، على بن موسى، الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ص۱۰۹. شيخ بهايى، محمد بن حسين، مفتاح الفلاح في عمل اليوم و الليله من الواجبات و المستحبات، بيروت، نشر دار الاضواء، چاپ اول، ۱۴۰۵ ق، ص۵۶.</ref>

	=== آیه ۱۶۴ سوره بقره===		=== آیه ۱۶۴ سوره بقره===