آمرزش گناه در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۵۳

2025-05-30T03:53:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۳
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ = اخلاق در قرآن		\| شاخه فرعی۱ = اخلاق در قرآن
	\| شاخه فرعی۲ = ~~رذائل~~ اخلاقی		\| شاخه فرعی۲ = رذایل اخلاقی
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T05:59:34Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ب		\| اولویت =ب

A.rezapour: /* استغفار و توبه */

2023-09-17T05:57:06Z

استغفار و توبه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	بخشش گناهان بندگان از سنت‌ها و مفاهیم مهم دینی است. غفران و بخشش الهی بارها در قرآن آمده است و خداوند وعده داده است که گناهان بندگان توبه‌کننده‌اش را می‌پذیرد: {{قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ\|ترجمه=بگو: اى بندگان من كه بر زيان خويش اسراف كرده‌ايد، از رحمت خدا مأيوس مشويد. زيرا خدا همه گناهان را مى‌آمرزد. اوست آمرزنده و مهربان.\|سوره=زمر\|آیه=53}} مفسران درباره این آیه گفته‌اند كه از اميدبخش‌‏ترين آيات قرآن مجيد نسبت به همه گنهكاران است. طبق روايتى [[امام على(ع)]] فرمود: در تمام قرآن آيه‏‌اى وسيع‌تر از اين آيه نيست.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسير نمونه، ج۱۹، ص ۴۹۹.</ref> خداوند در قرآن بارها از مغفرت و رحمت خود سخن می‌کند و مردم را به سوی خود فرامی‌خواند و دعوت می‌کند که به سوی غفران الهی بشتابند.<ref>سوره آل عمران، آیه ۱۳۳.</ref>		بخشش گناهان بندگان از سنت‌ها و مفاهیم مهم دینی است. غفران و بخشش الهی بارها در قرآن آمده است و خداوند وعده داده است که گناهان بندگان توبه‌کننده‌اش را می‌پذیرد: {{قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ\|ترجمه=بگو: اى بندگان من كه بر زيان خويش اسراف كرده‌ايد، از رحمت خدا مأيوس مشويد. زيرا خدا همه گناهان را مى‌آمرزد. اوست آمرزنده و مهربان.\|سوره=زمر\|آیه=53}} مفسران درباره این آیه گفته‌اند كه از اميدبخش‌‏ترين آيات قرآن مجيد نسبت به همه گنهكاران است. طبق روايتى [[امام على(ع)]] فرمود: در تمام قرآن آيه‏‌اى وسيع‌تر از اين آيه نيست.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسير نمونه، ج۱۹، ص ۴۹۹.</ref> خداوند در قرآن بارها از مغفرت و رحمت خود سخن می‌کند و مردم را به سوی خود فرامی‌خواند و دعوت می‌کند که به سوی غفران الهی بشتابند.<ref>سوره آل عمران، آیه ۱۳۳.</ref>

	~~تحصیل آمرزش و مغفرت الهی، با تحقق اسباب آن است که~~ توبه و استغفار ~~شرط اول آن،~~ و انجام دستورات قرآن از جمله عمل ~~صالح~~ از ~~عوامل آن است~~.<ref>افق اعلى، محسنى، شيخ محمد آصف،‌ ج۳، ص۲۰۸</ref>		توبه و استغفار و انجام دستورات قرآن از جمله عمل صالح، از اسباب مغفرت الهی دانسته می‌شود.<ref>افق اعلى، محسنى، شيخ محمد آصف،‌ ج۳، ص۲۰۸</ref>

	== استغفار و توبه ==		== استغفار و توبه ==
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	{{جعبه نقل‌قول\|راه‌هاى آمرزش گناه متعدد است و يكى از راه‌هاى آمرزش گناه، اجتناب از كباير است. كسانى كه مقيد مى‌باشند و مرتكب گناهان كبيره نمى‌شوند موجبات آمرزش خود را فراهم مى‌آورند. و البته يكى از گناهان كبيره همان اصرار بر صغيره است.<ref>پند جاويد، مصباح یزدی، محمد تقی، ج۱، ص۲۷۰</ref>}}		{{جعبه نقل‌قول\|راه‌هاى آمرزش گناه متعدد است و يكى از راه‌هاى آمرزش گناه، اجتناب از كباير است. كسانى كه مقيد مى‌باشند و مرتكب گناهان كبيره نمى‌شوند موجبات آمرزش خود را فراهم مى‌آورند. و البته يكى از گناهان كبيره همان اصرار بر صغيره است.<ref>پند جاويد، مصباح یزدی، محمد تقی، ج۱، ص۲۷۰</ref>}}

	یاد خدا و استغفار از مقدمات آمرزش گناه است.<ref>سوره آل‌عمران، آیه ۱۳۵.</ref> و نیز نماز از حسناتی است که گناهان را از بین می‌برد:{{قرآن\|\|ترجمه=نماز را در دو طرف روز و اوایل شب برپا دار، چرا که نیکی‌ها، بدی‌ها را بر طرف می‌سازد.\|سوره=هود\|آیه=۱۱۴}} [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر المیزان]] ذیل این آیه نوشته است نمازها حسناتى است كه در ~~دلهاى~~ مؤمنين وارد شده و آثار معصيت و تيرگی‌هايى كه ~~دلهايشان~~ از ناحيه سيئات كسب كرده از بين می‌‏برد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۱، ص۷۸.</ref>		یاد خدا و استغفار از مقدمات آمرزش گناه است.<ref>سوره آل‌عمران، آیه ۱۳۵.</ref> و نیز نماز از حسناتی است که گناهان را از بین می‌برد:{{قرآن\|\|ترجمه=نماز را در دو طرف روز و اوایل شب برپا دار، چرا که نیکی‌ها، بدی‌ها را بر طرف می‌سازد.\|سوره=هود\|آیه=۱۱۴}} [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر المیزان]] ذیل این آیه نوشته است نمازها حسناتى است كه در دل‌هاى مؤمنين وارد شده و آثار معصيت و تيرگی‌هايى كه دل‌هايشان از ناحيه سيئات كسب كرده از بين می‌‏برد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۱، ص۷۸.</ref>

	'''تبعیت از پیامبر(ص)'''		'''تبعیت از پیامبر(ص)'''

	یکی از مهمترین عوامل آمرزش گناه، تبعیت از راه پیامبر (ص) است. این تبعیت همان ایمان و تقوا است. پیرو پیامبر (ص) بودن، به معنای انجام واجبات و ترک نواهی و منکرات است. اینگونه خداوند گناهان را می‌بخشد. در قرآن آمده که به پیامبر گفته می‌شود که به مردم بگوید اگر خداوند را دوست دارند باید از من پیروی کنند.<ref>سوره انفال، آیه ۷۰، سوره آل‌عمران، آیه ۳۱.</ref>		یکی از مهمترین عوامل آمرزش گناه، تبعیت از راه [[پیامبر(ص)]] است. این تبعیت همان ایمان و تقوا است. پیرو پیامبر (ص) بودن، به معنای انجام واجبات و ترک نواهی و منکرات است. اینگونه خداوند گناهان را می‌بخشد. در قرآن آمده که به پیامبر گفته می‌شود که به مردم بگوید اگر خداوند را دوست دارند باید از من پیروی کنند.<ref>سوره انفال، آیه ۷۰، سوره آل‌عمران، آیه ۳۱.</ref>

	نزديكى خدا به بنده، گناهان او را از بين می‌برد و می‌آمرزد<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ج۳، ص۲۵۱.</ref> و این نزدیکی حاصل تقوا و پرهیزکاری است.		نزديكى خدا به بنده، گناهان او را از بين می‌برد و می‌آمرزد<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ج۳، ص۲۵۱.</ref> و این نزدیکی حاصل تقوا و پرهیزکاری است.

	== ایمان و عمل صالح ==		== ایمان و عمل صالح ==
	[[ایمان]] و [[عمل صالح]]، از اعمالی است که سبب آمرزش گناه می‌شود.<ref>سوره احقاف، آیه ۳۱.</ref> انسان بدون ایمان نمی‌تواند مشمول رحمت و بخشش خداوند قرار بگیرد. ایمان و عمل صالح در حدود ۱۰۰ بار همراه باهم در ~~قران~~ ذکر شده اند.<ref>محدثى، جواد، «عمل، معیار ایمان»، فرهنگ کوثر، ۱۳۸۸ش، شماره ۷۸.</ref> عمل صالح از آموزه‌های مهم قرآنی است. خداوند می‌فرماید: {{قرآن\|ترجمه=کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند، قطعاً گناهان آنان را می‌پوشانیم.\|سوره=عنکبوت\|آیه=۷}} در [[سوره محمد]] آمده است مومنانی که عمل صالح انجام می‌دهند خداوند گناهان و بدی‌های آنان را می‌زداید و از بین می‌برد.<ref>سوره محمد، آیه ۲.</ref> و ایشان با توبه به سوی خداوند می‌روند.<ref>سوره فرقان، آیه ۷۱.</ref> نخست بايد در پرتو اعمال صالح از گناهان پاك شد سپس وارد بساط قرب پروردگار و بهشت و ~~نعمتهاى~~ او گرديد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسير نمونه، ج۳، ص۲۲۳.		[[ایمان]] و [[عمل صالح]]، از اعمالی است که سبب آمرزش گناه می‌شود.<ref>سوره احقاف، آیه ۳۱.</ref> انسان بدون ایمان نمی‌تواند مشمول رحمت و بخشش خداوند قرار بگیرد. ایمان و عمل صالح در حدود ۱۰۰ بار همراه باهم در قرآن ذکر شده اند.<ref>محدثى، جواد، «عمل، معیار ایمان»، فرهنگ کوثر، ۱۳۸۸ش، شماره ۷۸.</ref> عمل صالح از آموزه‌های مهم قرآنی است. خداوند می‌فرماید: {{قرآن\|ترجمه=کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند، قطعاً گناهان آنان را می‌پوشانیم.\|سوره=عنکبوت\|آیه=۷}} در [[سوره محمد]] آمده است مومنانی که عمل صالح انجام می‌دهند خداوند گناهان و بدی‌های آنان را می‌زداید و از بین می‌برد.<ref>سوره محمد، آیه ۲.</ref> و ایشان با توبه به سوی خداوند می‌روند.<ref>سوره فرقان، آیه ۷۱.</ref> نخست بايد در پرتو اعمال صالح از گناهان پاك شد سپس وارد بساط قرب پروردگار و بهشت و نعمت‌هاى او گرديد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسير نمونه، ج۳، ص۲۲۳.
	</ref>		</ref>

خط ۴۷:		خط ۴۷:

	یکی از عواملی که سیئات (گناهان) را از بین می‌برد، انجام حسنات (نیکی‌ها) است. حسنات در قرآن مصادیق زیادی دارد. و عبادات و نماز و انفاق را شامل می‌شود و بر هر کار خیر و خوبی اطلاق دارد. برخی هم حلم و صبر را هم از مصادیق آن می‌دانند.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۶، ص۷۷.		یکی از عواملی که سیئات (گناهان) را از بین می‌برد، انجام حسنات (نیکی‌ها) است. حسنات در قرآن مصادیق زیادی دارد. و عبادات و نماز و انفاق را شامل می‌شود و بر هر کار خیر و خوبی اطلاق دارد. برخی هم حلم و صبر را هم از مصادیق آن می‌دانند.<ref>طباطبایی، محمدحسین، ترجمه تفسير الميزان، ج۱۶، ص۷۷.
	</ref> اعمال نیک، اعمال بد را از بین می‌برد. كار نيك كه از انگيزه الهى سر چشمه گرفته، آثار گناه را از بنده می‌شويد و تيرگی‌ها را به روشنايى مبدل می‌سازد.<ref>مکارم شیرازی،‌ ناصر، تفسير نمونه، ج۲۴، ص۲۶۷.</ref> قرآن بارها یادآور شده است که بدی‌ها را با خوبی دفع کنید.<ref>سوره هود آیه ۱۱۴، سوره قصص آیه ۵۴</ref>:{{قرآن\|\|ترجمه=و بدی را به نیکی دفع کنند.\|سوره=رعد\|آیه=۲۲}}		</ref> اعمال نیک، اعمال بد را از بین می‌برد. كار نيك كه از انگيزه الهى سر چشمه گرفته، آثار گناه را از بنده می‌شويد و تيرگی‌ها را به روشنايى مبدل می‌سازد.<ref>مکارم شیرازی،‌ ناصر، تفسير نمونه، ج۲۴، ص۲۶۷.</ref> قرآن بارها یادآور شده است که بدی‌ها را با خوبی دفع کنید<ref>سوره هود آیه ۱۱۴، سوره قصص آیه ۵۴</ref>:{{قرآن\|\|ترجمه=و بدی را به نیکی دفع کنند.\|سوره=رعد\|آیه=۲۲}}

	== هجرت و جهاد ==		== هجرت و جهاد ==

A.rezapour در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۸

2023-09-17T05:48:33Z

نمایش تغییرات

A.rezapour: /* استغفار و توبه */

2023-05-15T06:23:31Z

استغفار و توبه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== استغفار و توبه ==		== استغفار و توبه ==
	[[استغفار]] و [[توبه]] گناهکار اولین شرط برای آمرزش اوست. واژه استغفار ۴۲بار در قرآن‌ كريم‌ به‌ شكل‌هايی گوناگون‌ آمده‌ است‌ كه‌ در بيشتر موارد، به‌ صيغه امر و از سوی خداوند خطاب‌ به‌ بندگان‌ است‌.<ref>دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۸، ص۳۳۲۵</ref> استغفار یعنی طلب بخشش و غفران از خداوند و توبه یعنی پشیمانی از انجام گناه. توبه در لغت به معنای بازگشت یا بازگشت از معصیت است. توبه و واژگان هم‌ریشه آن ۸۷ مرتبه در قرآن کریم به کار رفته‌اند. در بسیاری از آیات توبه و استغفار در کنار هم آمده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ~~ج۱، ص۳۹۸۸~~</ref>		[[استغفار]] و [[توبه]] گناهکار اولین شرط برای آمرزش اوست. واژه استغفار ۴۲بار در قرآن‌ كريم‌ به‌ شكل‌هايی گوناگون‌ آمده‌ است‌ كه‌ در بيشتر موارد، به‌ صيغه امر و از سوی خداوند خطاب‌ به‌ بندگان‌ است‌.<ref>دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۸، ص۳۳۲۵</ref> استغفار یعنی طلب بخشش و غفران از خداوند و توبه یعنی پشیمانی از انجام گناه. توبه در لغت به معنای بازگشت یا بازگشت از معصیت است. توبه و واژگان هم‌ریشه آن ۸۷ مرتبه در قرآن کریم به کار رفته‌اند. در بسیاری از آیات توبه و استغفار در کنار هم آمده است.<ref>کیانی فرید،‌ مریم، «توبه»، دانشنامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳.</ref>

	آيات فراوانى از قرآن دليل بر عموميّت توبه و شمول آن نسبت به جميع گناهان است.<ref>آيه 54 سوره انعام، آيه 135 سوره آل عمران، آيه 31 سوره نور،</ref> توبه سبب آمرزش همه گناهان حتى شرك خواهد شد.<ref>اخلاق در قرآن، مکارم شیرازی، ج۱، ص۲۲۵</ref> در آیه ۸ [[سوره تحریم]] شرط آمرزش گناه را توبه خالصانه می‌داند: «تَوْبَةً نَصُوحًا». مفسران [[توبه نصوح]] را واجد چهار شرط می‌دانند: «پشيمانى قلبى، استغفار زبانى، ترك گناه، و تصميم بر ترك در آينده.»<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی،‌ ج۲۴، ص: ۲۹۰</ref> توبه گناهان گذشته را نابود می‌سازد، همان گونه که اسلام آثار کفر و جاهلیت را به طور کلی از میان می‌برد.<ref>توبه، یوسف قرضاوی، به نقل از [https://sozimihrab.org/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%88-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C/ «عوامل موثر در محو آثار گناهان»]		آيات فراوانى از قرآن دليل بر عموميّت توبه و شمول آن نسبت به جميع گناهان است.<ref>آيه 54 سوره انعام، آيه 135 سوره آل عمران، آيه 31 سوره نور،</ref> توبه سبب آمرزش همه گناهان حتى شرك خواهد شد.<ref>اخلاق در قرآن، مکارم شیرازی، ج۱، ص۲۲۵</ref> در آیه ۸ [[سوره تحریم]] شرط آمرزش گناه را توبه خالصانه می‌داند: «تَوْبَةً نَصُوحًا». مفسران [[توبه نصوح]] را واجد چهار شرط می‌دانند: «پشيمانى قلبى، استغفار زبانى، ترك گناه، و تصميم بر ترك در آينده.»<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی،‌ ج۲۴، ص: ۲۹۰</ref> توبه گناهان گذشته را نابود می‌سازد، همان گونه که اسلام آثار کفر و جاهلیت را به طور کلی از میان می‌برد.<ref>توبه، یوسف قرضاوی، به نقل از [https://sozimihrab.org/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%88-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C/ «عوامل موثر در محو آثار گناهان»]

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2023-02-08T10:32:09Z

جایگزینی متن - ' <ref>' به '<ref>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	</ref>		</ref>

	{{جعبه نقل‌قول\|امام علی(ع): در توبه نمودن از گناهان خود تعجيل كنيد و توبه را به تأخير نيندازيد! <ref>پند جاويد، مصباح یزدی، محمد تقی، ج۲، ص۱۳۴</ref>}}		{{جعبه نقل‌قول\|امام علی(ع): در توبه نمودن از گناهان خود تعجيل كنيد و توبه را به تأخير نيندازيد!<ref>پند جاويد، مصباح یزدی، محمد تقی، ج۲، ص۱۳۴</ref>}}

	بارها در قرآن ذکر شده است که در قدم اول آمرزش گناه، انسان باید توبه کند و از گناه خود پشیمان باشد:{{قرآن\|\|ترجمه=مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، که خداوند گناهان این گروه را به حسنات تبدیل می‌کند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۰}} و در آیات زیادی استغفار و توبه به صورت امر آمده است و بندگان را سفارش به این کار می‌کند تا گناهانشان بخشیده شود. خداوند توبه‌کنندگان را دوست دارد.<ref>سوره بقره آیه ۲۲۲</ref> در قرآن از زبان [[حضرت شعیب(ع)]] گفته می‌شود که از پرودگار خود آمرزش بخواهید (استغفار) و توبه کنید که پرودگار مهربان است.<ref>سوره هود آیه ۹۰</ref> هرجا که استغفار در قرآن با فعل امر گفته شده، با اوصاف [[غفار]]، [[غفور]]، [[رحیم]] و [[ودود]] آمده است.		بارها در قرآن ذکر شده است که در قدم اول آمرزش گناه، انسان باید توبه کند و از گناه خود پشیمان باشد:{{قرآن\|\|ترجمه=مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، که خداوند گناهان این گروه را به حسنات تبدیل می‌کند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۰}} و در آیات زیادی استغفار و توبه به صورت امر آمده است و بندگان را سفارش به این کار می‌کند تا گناهانشان بخشیده شود. خداوند توبه‌کنندگان را دوست دارد.<ref>سوره بقره آیه ۲۲۲</ref> در قرآن از زبان [[حضرت شعیب(ع)]] گفته می‌شود که از پرودگار خود آمرزش بخواهید (استغفار) و توبه کنید که پرودگار مهربان است.<ref>سوره هود آیه ۹۰</ref> هرجا که استغفار در قرآن با فعل امر گفته شده، با اوصاف [[غفار]]، [[غفور]]، [[رحیم]] و [[ودود]] آمده است.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

2022-12-25T10:55:49Z

جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	بسیاری از اسماء الهی دلالت بر رحمت و غفران الهی دارد. نام‌هایی همچون [[غفور]]، [[غفار]]، [[حلیم]]، [[رحیم]]،‌ [[رحمان]]، [[تواب]]، [[ارحم الراحمین]] و... نشان از بخشش خداوند دارد. به طور مثال غفور ۹۱ بار در قرآن آمده و با صفاتى مانند: «رحيم»، «عفو»، «عزيز»، «شكور»، «ودود» و «حليم» همراه مى‌باشد. یا لفظ رحمان در قرآن ۵۷ بار و اسم رحيم ۹۵بار وارد شده و در تمام موارد به عنوان وصف خدا آمده‌اند.<ref>منشور جاويد، سبحانی جعفر، ج۲، ص۳۰۷</ref>		بسیاری از اسماء الهی دلالت بر رحمت و غفران الهی دارد. نام‌هایی همچون [[غفور]]، [[غفار]]، [[حلیم]]، [[رحیم]]،‌ [[رحمان]]، [[تواب]]، [[ارحم الراحمین]] و... نشان از بخشش خداوند دارد. به طور مثال غفور ۹۱ بار در قرآن آمده و با صفاتى مانند: «رحيم»، «عفو»، «عزيز»، «شكور»، «ودود» و «حليم» همراه مى‌باشد. یا لفظ رحمان در قرآن ۵۷ بار و اسم رحيم ۹۵بار وارد شده و در تمام موارد به عنوان وصف خدا آمده‌اند.<ref>منشور جاويد، سبحانی جعفر، ج۲، ص۳۰۷</ref>

	بخشش گناهان بندگان از سنت‌ها و مفاهیم مهم دینی است. غفران و بخشش الهی بارها در قرآن آمده است و خداوند وعده داده است که گناهان بندگان توبه‌کننده‌اش را می‌پذیرد: {{قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ\|ترجمه=بگو: اى بندگان من كه بر زيان خويش اسراف كرده‌ايد، از رحمت خدا مأيوس مشويد. زيرا خدا همه گناهان را مى‌آمرزد. اوست آمرزنده و مهربان.\|سوره=زمر\|آیه=53}} مفسران درباره این آیه گفته‌اند كه از اميدبخش‌‏ترين آيات قرآن مجيد نسبت به همه گنهكاران است. طبق روايتى [[امام على (ع)]] فرمود: در تمام قرآن آيه‏‌اى وسيع‌تر از اين آيه نيست.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۹، ص: ۴۹۹</ref> خداوند در قرآن بارها از مغفرت و رحمت خود سخن می‌کند و مردم را به سوی خود فرامی‌خواند و دعوت می‌کند که به سوی غفران الهی بشتابند.<ref>سوره آل عمران آیه ۱۳۳</ref>		بخشش گناهان بندگان از سنت‌ها و مفاهیم مهم دینی است. غفران و بخشش الهی بارها در قرآن آمده است و خداوند وعده داده است که گناهان بندگان توبه‌کننده‌اش را می‌پذیرد: {{قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ\|ترجمه=بگو: اى بندگان من كه بر زيان خويش اسراف كرده‌ايد، از رحمت خدا مأيوس مشويد. زيرا خدا همه گناهان را مى‌آمرزد. اوست آمرزنده و مهربان.\|سوره=زمر\|آیه=53}} مفسران درباره این آیه گفته‌اند كه از اميدبخش‌‏ترين آيات قرآن مجيد نسبت به همه گنهكاران است. طبق روايتى [[امام على(ع)]] فرمود: در تمام قرآن آيه‏‌اى وسيع‌تر از اين آيه نيست.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۹، ص: ۴۹۹</ref> خداوند در قرآن بارها از مغفرت و رحمت خود سخن می‌کند و مردم را به سوی خود فرامی‌خواند و دعوت می‌کند که به سوی غفران الهی بشتابند.<ref>سوره آل عمران آیه ۱۳۳</ref>

	تحصیل آمرزش و مغفرت الهی، با تحقق اسباب آن است که توبه و استغفار شرط اول آن، و انجام دستورات قرآن از جمله عمل صالح از عوامل آن است.<ref>افق اعلى، محسنى، شيخ محمد آصف،‌ ج۳، ص۲۰۸</ref>		تحصیل آمرزش و مغفرت الهی، با تحقق اسباب آن است که توبه و استغفار شرط اول آن، و انجام دستورات قرآن از جمله عمل صالح از عوامل آن است.<ref>افق اعلى، محسنى، شيخ محمد آصف،‌ ج۳، ص۲۰۸</ref>

A.rezapour در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۹

2022-09-08T07:19:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۷:		خط ۷:

	غفران الهی، وعده‌ای است که خداوند به گناهکاران داده است که آنان با توبه و استغفار و عمل صالح بتوانند به سوی خداوند برگردند و لطف و رحمت خداوند در دنیا و آخرت شامل آنان شود.		غفران الهی، وعده‌ای است که خداوند به گناهکاران داده است که آنان با توبه و استغفار و عمل صالح بتوانند به سوی خداوند برگردند و لطف و رحمت خداوند در دنیا و آخرت شامل آنان شود.
			{{فضایل اخلاقی در قرآن}}
	== غفران الهی ==		== غفران الهی ==
	بسیاری از اسماء الهی دلالت بر رحمت و غفران الهی دارد. نام‌هایی همچون [[غفور]]، [[غفار]]، [[حلیم]]، [[رحیم]]،‌ [[رحمان]]، [[تواب]]، [[ارحم الراحمین]] و... نشان از بخشش خداوند دارد. به طور مثال غفور ۹۱ بار در قرآن آمده و با صفاتى مانند: «رحيم»، «عفو»، «عزيز»، «شكور»، «ودود» و «حليم» همراه مى‌باشد. یا لفظ رحمان در قرآن ۵۷ بار و اسم رحيم ۹۵بار وارد شده و در تمام موارد به عنوان وصف خدا آمده‌اند.<ref>منشور جاويد، سبحانی جعفر، ج۲، ص۳۰۷</ref>		بسیاری از اسماء الهی دلالت بر رحمت و غفران الهی دارد. نام‌هایی همچون [[غفور]]، [[غفار]]، [[حلیم]]، [[رحیم]]،‌ [[رحمان]]، [[تواب]]، [[ارحم الراحمین]] و... نشان از بخشش خداوند دارد. به طور مثال غفور ۹۱ بار در قرآن آمده و با صفاتى مانند: «رحيم»، «عفو»، «عزيز»، «شكور»، «ودود» و «حليم» همراه مى‌باشد. یا لفظ رحمان در قرآن ۵۷ بار و اسم رحيم ۹۵بار وارد شده و در تمام موارد به عنوان وصف خدا آمده‌اند.<ref>منشور جاويد، سبحانی جعفر، ج۲، ص۳۰۷</ref>

Shamsoddin: /* استغفار و توبه */

2022-07-12T11:55:03Z

استغفار و توبه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	[[استغفار]] و [[توبه]] گناهکار اولین شرط برای آمرزش اوست. واژه استغفار ۴۲بار در قرآن‌ كريم‌ به‌ شكل‌هايی گوناگون‌ آمده‌ است‌ كه‌ در بيشتر موارد، به‌ صيغه امر و از سوی خداوند خطاب‌ به‌ بندگان‌ است‌.<ref>دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۸، ص۳۳۲۵</ref> استغفار یعنی طلب بخشش و غفران از خداوند و توبه یعنی پشیمانی از انجام گناه. توبه در لغت به معنای بازگشت یا بازگشت از معصیت است. توبه و واژگان هم‌ریشه آن ۸۷ مرتبه در قرآن کریم به کار رفته‌اند. در بسیاری از آیات توبه و استغفار در کنار هم آمده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۳۹۸۸</ref>		[[استغفار]] و [[توبه]] گناهکار اولین شرط برای آمرزش اوست. واژه استغفار ۴۲بار در قرآن‌ كريم‌ به‌ شكل‌هايی گوناگون‌ آمده‌ است‌ كه‌ در بيشتر موارد، به‌ صيغه امر و از سوی خداوند خطاب‌ به‌ بندگان‌ است‌.<ref>دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۸، ص۳۳۲۵</ref> استغفار یعنی طلب بخشش و غفران از خداوند و توبه یعنی پشیمانی از انجام گناه. توبه در لغت به معنای بازگشت یا بازگشت از معصیت است. توبه و واژگان هم‌ریشه آن ۸۷ مرتبه در قرآن کریم به کار رفته‌اند. در بسیاری از آیات توبه و استغفار در کنار هم آمده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۳۹۸۸</ref>

	آيات فراوانى از قرآن دليل بر عموميّت توبه و شمول آن نسبت به جميع گناهان است.<ref>آيه 54 سوره انعام، آيه 135 سوره آل عمران، آيه 31 سوره نور،</ref> توبه سبب آمرزش همه گناهان حتى شرك خواهد شد.<ref>اخلاق در قرآن، مکارم شیرازی، ج۱، ص۲۲۵</ref> در آیه ۸ [[سوره تحریم]] شرط آمرزش گناه را توبه خالصانه می‌داند: «تَوْبَةً نَصُوحًا». مفسران [[توبه نصوح]] را واجد چهار شرط می‌دانند: «پشيمانى قلبى، استغفار زبانى، ترك گناه، و تصميم بر ترك در آينده.»<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی،‌ ج۲۴، ص: ۲۹۰</ref> توبه گناهان گذشته را نابود می‌سازد، همان گونه که اسلام آثار کفر و جاهلیت را به طور کلی از میان می‌برد.<ref>توبه، یوسف قرضاوی، به نقل از https://sozimihrab.org/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%88-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C/</ref>		آيات فراوانى از قرآن دليل بر عموميّت توبه و شمول آن نسبت به جميع گناهان است.<ref>آيه 54 سوره انعام، آيه 135 سوره آل عمران، آيه 31 سوره نور،</ref> توبه سبب آمرزش همه گناهان حتى شرك خواهد شد.<ref>اخلاق در قرآن، مکارم شیرازی، ج۱، ص۲۲۵</ref> در آیه ۸ [[سوره تحریم]] شرط آمرزش گناه را توبه خالصانه می‌داند: «تَوْبَةً نَصُوحًا». مفسران [[توبه نصوح]] را واجد چهار شرط می‌دانند: «پشيمانى قلبى، استغفار زبانى، ترك گناه، و تصميم بر ترك در آينده.»<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی،‌ ج۲۴، ص: ۲۹۰</ref> توبه گناهان گذشته را نابود می‌سازد، همان گونه که اسلام آثار کفر و جاهلیت را به طور کلی از میان می‌برد.<ref>توبه، یوسف قرضاوی، به نقل از [https://sozimihrab.org/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%88-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C/ «عوامل موثر در محو آثار گناهان»]
			</ref>

	{{جعبه نقل‌قول\|امام علی(ع): در توبه نمودن از گناهان خود تعجيل كنيد و توبه را به تأخير نيندازيد! <ref>پند جاويد، مصباح یزدی، محمد تقی، ج۲، ص۱۳۴</ref>}}		{{جعبه نقل‌قول\|امام علی(ع): در توبه نمودن از گناهان خود تعجيل كنيد و توبه را به تأخير نيندازيد! <ref>پند جاويد، مصباح یزدی، محمد تقی، ج۲، ص۱۳۴</ref>}}

	بارها در قرآن ذکر شده است که در قدم اول آمرزش گناه، انسان باید توبه کند و از گناه خود پشیمان باشد:{{قرآن\|\|ترجمه=مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، که خداوند گناهان این گروه را به حسنات تبدیل می‌کند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۰}} و در آیات زیادی استغفار و توبه به صورت امر آمده است و بندگان را سفارش به این کار می‌کند تا گناهانشان بخشیده شود. خداوند توبه‌کنندگان را دوست دارد.<ref>سوره بقره آیه ۲۲۲</ref> در قرآن از زبان [[حضرت شعیب(ع)]] گفته می‌شود که از پرودگار خود آمرزش بخواهید (استغفار) و توبه کنید که پرودگار مهربان است.<ref>سوره هود آیه ۹۰</ref> هرجا که استغفار در قرآن با فعل امر گفته شده، با اوصاف [[غفار]]، [[غفور]]، [[رحیم]] و [[ودود]] آمده است.		بارها در قرآن ذکر شده است که در قدم اول آمرزش گناه، انسان باید توبه کند و از گناه خود پشیمان باشد:{{قرآن\|\|ترجمه=مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، که خداوند گناهان این گروه را به حسنات تبدیل می‌کند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۰}} و در آیات زیادی استغفار و توبه به صورت امر آمده است و بندگان را سفارش به این کار می‌کند تا گناهانشان بخشیده شود. خداوند توبه‌کنندگان را دوست دارد.<ref>سوره بقره آیه ۲۲۲</ref> در قرآن از زبان [[حضرت شعیب(ع)]] گفته می‌شود که از پرودگار خود آمرزش بخواهید (استغفار) و توبه کنید که پرودگار مهربان است.<ref>سوره هود آیه ۹۰</ref> هرجا که استغفار در قرآن با فعل امر گفته شده، با اوصاف [[غفار]]، [[غفور]]، [[رحیم]] و [[ودود]] آمده است.

	== تقوا و عبادت ==		== تقوا و عبادت ==
	یکی از مواردی که قرآن تأکید دارد که با انجام آن گناهان بندگان را از بین می برد [[تقوا]] و دوری از گناه است: {{قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ\|ترجمه=اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر از خدا پروا داريد، براى شما [نيروى‌] تشخيص [حق از باطل‌] قرار مى‌دهد؛ و گناهانتان را از شما مى‌زدايد؛ و شما را مى‌آمرزد؛ و خدا داراى بخشش بزرگ است.\|سوره=انفال\|آیه=۲۹}} مفسران ذیل این آیه توضیح داده‌اند که تقوا و پرهیزکاری گناهان را از بین می‌برد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن، ابوالفتوح رازی، ج۹، ص: ۱۰۰</ref>		یکی از مواردی که قرآن تأکید دارد که با انجام آن گناهان بندگان را از بین می برد [[تقوا]] و دوری از گناه است: {{قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ\|ترجمه=اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر از خدا پروا داريد، براى شما [نيروى‌] تشخيص [حق از باطل‌] قرار مى‌دهد؛ و گناهانتان را از شما مى‌زدايد؛ و شما را مى‌آمرزد؛ و خدا داراى بخشش بزرگ است.\|سوره=انفال\|آیه=۲۹}} مفسران ذیل این آیه توضیح داده‌اند که تقوا و پرهیزکاری گناهان را از بین می‌برد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن، ابوالفتوح رازی، ج۹، ص: ۱۰۰</ref>

Shamsoddin: /* جستارهای وابسته */

2022-07-12T11:53:25Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۳
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	* اخلاق در قرآن دوره ۳ جلدی، آیت الله مکارم شیرازی.<span></span>		* اخلاق در قرآن دوره ۳ جلدی، آیت الله مکارم شیرازی.<span></span>
	== جستارهای وابسته==		== جستارهای وابسته==
	*[[~~مفهوم و مصداق~~ گناه در قرآن]]		*[[مصادیق گناه در قرآن]]

	== منابع ==		== منابع ==