آداب دعا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

2026-05-11T08:49:30Z

جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	=== آداب قبل از دعا ===		=== آداب قبل از دعا ===
	# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.		# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.
	# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>		# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>
	# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن [[صدقه در روایات\|صدقه]] اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>		# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن [[صدقه در روایات\|صدقه]] اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>
	# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>		# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>

	=== آداب همراه دعا===		=== آداب همراه دعا===
	# '''دست‌ها را به سوی آسمان بلند کردن:''' [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]] (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: {{متن عربی\|رسول خدا هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد هم‌چون مسکینی که غذا طلب می‌کند.}} <ref> مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۲۹۴.</ref> از حضرت علی(ع) پرسیدند: چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد در حالیکه خداوند همه جا هست. پاسخ داد: به دلیل آیه‌ {{قرآن\| وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ \|ترجمه= و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!\|سوره=ذاریات،۲۲}} چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.<ref> مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۰۸.</ref>		# '''دست‌ها را به سوی آسمان بلند کردن:''' [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]] (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: {{متن عربی\|رسول خدا هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد هم‌چون مسکینی که غذا طلب می‌کند.}} <ref> مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۲۹۴.</ref> از حضرت علی(ع) پرسیدند: چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد در حالیکه خداوند همه جا هست. پاسخ داد: به دلیل آیه‌ {{قرآن\| وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ \|ترجمه= و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!\|سوره=ذاریات،۲۲}} چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.<ref> مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۰۸.</ref>
	# '''عمومیت دادن به دعا:''' در دعا فقط به خود دعا نشود و بلکه برای بقیه هم دعا شود که پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند آن را عمومیت دهد که باعث استجابت دعا می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>		# '''عمومیت دادن به دعا:''' در دعا فقط به خود دعا نشود و بلکه برای بقیه هم دعا شود که پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند آن را عمومیت دهد که باعث استجابت دعا می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>
	# '''دعای جمعی:''' دعا اگر با جماعت باشد امکان اجابت آن بیشتر است. امام صادق(ع) می‌فرمایند: {{متن عربی\|هرگاه چهار نفر یک چیز را با هم از خدا طلب کنند، قبل از متفرغ شدن، دعای‌شان اجابت می‌شود.}} <ref>صدوق، محمد بن علی، ثواب‌ الاعمال، قم، دار الشريف الرضي للنشر، چاپ دوم، 1406ق‌، ص۱۶۰.</ref> امام صادق(ع) می‌فرمود: {{متن عربی\|وقتی پدرم از پیشامدی ناراحت می‌شد، زن‌ها و بچه‌ها را جمع می‌کرد و دعا می‌فرمود و بقیه، آمین می‌گفتند.}} <ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>		# '''دعای جمعی:''' دعا اگر با جماعت باشد امکان اجابت آن بیشتر است. امام صادق(ع) می‌فرمایند: {{متن عربی\|هرگاه چهار نفر یک چیز را با هم از خدا طلب کنند، قبل از متفرغ شدن، دعای‌شان اجابت می‌شود.}} <ref>صدوق، محمد بن علی، ثواب‌ الاعمال، قم، دار الشريف الرضي للنشر، چاپ دوم، 1406ق‌، ص۱۶۰.</ref> امام صادق(ع) می‌فرمود: {{متن عربی\|وقتی پدرم از پیشامدی ناراحت می‌شد، زن‌ها و بچه‌ها را جمع می‌کرد و دعا می‌فرمود و بقیه، آمین می‌گفتند.}} <ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>

Fabbasi: /* آهسته و پنهانی سخن گفتن */

2025-11-11T06:55:02Z

آهسته و پنهانی سخن گفتن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	انسان هر چه دعا را آهسته‌تر بخواند، ادب دعا را بهتر رعایت کرده است.<ref>جوادی آملی، عبدالله، اسرار عبادات، ص۱۳۷.</ref> آهسته سخن گفتن به اخلاص و قبول نزدیک‌تر و از ریا دورتر است.<ref>طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ترجمه: گروهی از مترجمان، مشهد، آستان قدس، چاپ اول، ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۴۴۱.</ref>پیامبر(ص) در سفری بعضی اصحاب را دید که با فریاد دعا می‌کنند، فرمود: «آرام دعا کنید».<ref>سوره مریم، آیه۲. قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۳، ص۸۱.</ref>		انسان هر چه دعا را آهسته‌تر بخواند، ادب دعا را بهتر رعایت کرده است.<ref>جوادی آملی، عبدالله، اسرار عبادات، ص۱۳۷.</ref> آهسته سخن گفتن به اخلاص و قبول نزدیک‌تر و از ریا دورتر است.<ref>طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ترجمه: گروهی از مترجمان، مشهد، آستان قدس، چاپ اول، ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۴۴۱.</ref>پیامبر(ص) در سفری بعضی اصحاب را دید که با فریاد دعا می‌کنند، فرمود: «آرام دعا کنید».<ref>سوره مریم، آیه۲. قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، ج۳، ص۸۱.</ref>

	در آیه ۵۵ [[سوره اعراف]] دستور داده شده که خدا را به‌طور «خفیه» و در پنهانی بخوانید: {{قرآن\| ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ}} این برای این است که از «ریا» دورتر و به اخلاص نزدیکتر و توأم با تمرکز فکر و حضور قلب است.<ref>مکارم شیرازی ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۶، ص ۲۰۹.</ref> در قرآن آمده است [[حضرت زکریا]] نیز خداوند را در پنهانی و با اخلاص ندا می‌کرد.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، </ref><nowiki>امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: ~~«یک~~ دعای پنهانی بنده برابر است با هفتاد دعایی که به صورت آشکارا و علنی باشد.}}</nowiki>		در آیه ۵۵ [[سوره اعراف]] دستور داده شده که خدا را به‌طور «خفیه» و در پنهانی بخوانید: {{قرآن\| ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ}} این برای این است که از «ریا» دورتر و به اخلاص نزدیکتر و توأم با تمرکز فکر و حضور قلب است.<ref>مکارم شیرازی ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۶، ص ۲۰۹.</ref> در قرآن آمده است [[حضرت زکریا]] نیز خداوند را در پنهانی و با اخلاص ندا می‌کرد.<ref>قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، چاپ اول، ۱۳۸۸ش، </ref><nowiki>امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: یک دعای پنهانی بنده برابر است با هفتاد دعایی که به صورت آشکارا و علنی باشد.</nowiki>
	<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۷۶.</ref>چرا که بهترین راه برای فرار از ریا در عبادات، انجام مخفیانه آن است.		<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۷۶.</ref>چرا که بهترین راه برای فرار از ریا در عبادات، انجام مخفیانه آن است.

Mafkalam در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۱

2025-09-13T10:01:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	[[پیامبر (ص)]] بهترین یاد کردن از خدا را، یاد کردن نهانی می‌دانست.<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، نهج الذکر، ج۱، ص۱۲۷.</ref> و در شب [[معراج پیامبر\|معراج]] پیامبر را ندا دادند که: {{متن عربی\|ای محمّد! هر گاه کسی از امّتت غم‌هایش بسیار شد، نهانی مرا بخواند.}} <ref>محمدی ری‌شهری، محمد، حکمت نامه پیامبر اعظم، ج۱۰، ص۷۵.</ref>		[[پیامبر (ص)]] بهترین یاد کردن از خدا را، یاد کردن نهانی می‌دانست.<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، نهج الذکر، ج۱، ص۱۲۷.</ref> و در شب [[معراج پیامبر\|معراج]] پیامبر را ندا دادند که: {{متن عربی\|ای محمّد! هر گاه کسی از امّتت غم‌هایش بسیار شد، نهانی مرا بخواند.}} <ref>محمدی ری‌شهری، محمد، حکمت نامه پیامبر اعظم، ج۱۰، ص۷۵.</ref>

	ذکر با صدای بلند با ادب عبودیت منافات دارد، دلیل این معنا روایتی است که از رسول خدا(ص) وارد شده که در بعضی از جنگ‌هایش با اصحابش طی مسافت می‌کرد تا رسیدند به بیابانی هولناک و آن شب شبی تاریک بود و یکی از اصحابش به صدای بلند تکبیر می‌گفت، پیامبر(ص) فرمود: {{متن عربی\|آن کسی را که شما می‌خوانید نه دور است و نه غایب‏}}.<ref>~~طباطبایی~~ محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۸، ص۵۰۰.</ref>		ذکر با صدای بلند با ادب عبودیت منافات دارد، دلیل این معنا روایتی است که از رسول خدا(ص) وارد شده که در بعضی از جنگ‌هایش با اصحابش طی مسافت می‌کرد تا رسیدند به بیابانی هولناک و آن شب شبی تاریک بود و یکی از اصحابش به صدای بلند تکبیر می‌گفت، پیامبر(ص) فرمود: {{متن عربی\|آن کسی را که شما می‌خوانید نه دور است و نه غایب‏}}.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۸، ص۵۰۰.</ref>

	برخی گفتند باید پروردگار را با صدایی یاد کرد که متوسط باشد، نه خیلی بلند و نه خیلی آهسته‏.<ref>محمد ~~جواد مغنیه،~~ تفسیر کاشف، ترجمه: موسی دانش، قم، بوستان کتاب، چاپ اول، ۱۳۷۸ش، ج۳، ص۶۸۷.</ref>		برخی گفتند باید پروردگار را با صدایی یاد کرد که متوسط باشد، نه خیلی بلند و نه خیلی آهسته‏.<ref> مغنیه، محمد جواد، تفسیر کاشف، ترجمه: موسی دانش، قم، بوستان کتاب، چاپ اول، ۱۳۷۸ش، ج۳، ص۶۸۷.</ref>

	=== خوف از خدا و طمع به فضل او===		=== خوف از خدا و طمع به فضل او===

Aliazad در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۴

2025-07-26T16:34:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۴
خط ۸۹:		خط ۸۹:

	[[es:Normas de la súplica]]		[[es:Normas de la súplica]]
			{{#seo:
			\|title=آداب دعاکردن از دیدگاه معصومین (ع) - احکام و آداب دعا در قرآن - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=آداب دعا
			\|description=آداب دعا در منابع اسلامی شامل آداب باطنی مانند حضور قلب، خوش‌گمانی و نیت خالص، و آداب ظاهری مانند صلوات، تضرع، حمد و رعایت لقمه حلال.
			}}

Aliazad در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۴

2025-07-26T16:14:07Z

نمایش تغییرات

Mafkalam: /* آداب بعد از دعا */

2024-11-16T11:42:05Z

آداب بعد از دعا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۲
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	=== آداب بعد از دعا===		=== آداب بعد از دعا===
	# '''صلوات فرستادن:''' صلوات فرستادن هم قبل از دعا سفارششده است و هم بعد از دعا و صلوات موانع استجابت دعا را برطرف می‌کند. امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|دعا در حجاب می‌ماند و به آسمان نمی‌رود تا اینکه صلوات فرستاده شود بر محمد و آل محمد.}}<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، قم، دار الثقافه، چاپ اول، 1414ق، ص۶۶۲.</ref>		# '''صلوات فرستادن:''' صلوات فرستادن هم قبل از دعا سفارششده است و هم بعد از دعا و صلوات موانع استجابت دعا را برطرف می‌کند. امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|دعا در حجاب می‌ماند و به آسمان نمی‌رود تا اینکه صلوات فرستاده شود بر محمد و آل محمد.}}<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، قم، دار الثقافه، چاپ اول، 1414ق، ص۶۶۲.</ref>
	# '''دست به سر و صورت کشیدن:''' هنگامی که انسان دست به دعا بر می دارد، مستحب است که آن دست را به سر و صورت خود بکشد زیرا آن دست عطای الهی را دریافت کرده است و متبرک شده است، به طور یقین خالی بر نمی گردد و دستی که عطای الهی را دریافت کرد، گرامی است؛ بنابراین خوب است که آن را به صورت یا به سر بکشد. امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند بعد از آن دستش را بر سر و صورت بکشد.}} <ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۷۱.</ref>		# '''دست به سر و صورت کشیدن:''' هنگامی که انسان دست به دعا بر می دارد، مستحب است که آن دست را به سر و صورت خود بکشد زیرا آن دست عطای الهی را دریافت کرده است و متبرک شده است، به طور یقین خالی بر نمی گردد و دستی که عطای الهی را دریافت کرد، گرامی است؛<ref>جوادی آملی، عبدالله، حکمت عبادات، قم، اسراء، ۱۳۷۸، ص۲۱۵.</ref> بنابراین خوب است که آن را به صورت یا به سر بکشد. امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند بعد از آن دستش را بر سر و صورت بکشد.}} <ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۷۱.</ref>

	دعا کردن آداب زیادی دارد؛ از جمله: دعا کردن با حالت خضوع و تذلّل، به زبان آوردن حاجت، تکرار کردن دعا و پا فشاری نمودن برخواسته، اخلاص در دعا و توجه به ذات حق تعالی با همه وجود و روی‌گردانی از غیر او، توسل جستن به محمّد و آل محمّد(ص) و درود فرستادن بر ایشان در آغاز، میان و پایان دعا، ستایش و ثنا گفتن خداوند متعال و اعتراف به تقصیرات خود در مقام بندگی و استغفار از آنها قبل از دعا، تحصیل معرفت صحیح به خداوند متعال، قصد تقرب داشتن از دعا، حسن ظن داشتن به اجابت از جانب خداوند، دعا کردن با آرامش قلب و سکون اعضا و جوارح و پرهیز از شتابزدگی و نداشتن دغدغه‌ای جز دعا در محضر پروردگار، بلند نکردن صدا هنگام دعا و در خلوت دعا کردن، انصاف داشتن در دعا، به معنای خواستن آنچه که بر حسب شأن او برایش روا است.<ref>مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی، فرهنگ فقه فارسی، ج۳، ص۶۲۱.</ref>		دعا کردن آداب زیادی دارد؛ از جمله: دعا کردن با حالت خضوع و تذلّل، به زبان آوردن حاجت، تکرار کردن دعا و پا فشاری نمودن برخواسته، اخلاص در دعا و توجه به ذات حق تعالی با همه وجود و روی‌گردانی از غیر او، توسل جستن به محمّد و آل محمّد(ص) و درود فرستادن بر ایشان در آغاز، میان و پایان دعا، ستایش و ثنا گفتن خداوند متعال و اعتراف به تقصیرات خود در مقام بندگی و استغفار از آنها قبل از دعا، تحصیل معرفت صحیح به خداوند متعال، قصد تقرب داشتن از دعا، حسن ظن داشتن به اجابت از جانب خداوند، دعا کردن با آرامش قلب و سکون اعضا و جوارح و پرهیز از شتابزدگی و نداشتن دغدغه‌ای جز دعا در محضر پروردگار، بلند نکردن صدا هنگام دعا و در خلوت دعا کردن، انصاف داشتن در دعا، به معنای خواستن آنچه که بر حسب شأن او برایش روا است.<ref>مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی، فرهنگ فقه فارسی، ج۳، ص۶۲۱.</ref>

	وقتی انسان دست به دعا برداشت، مستحب است آن را بر سر و صورت خود بکشد، برای اینکه لطف خدا به این دست پاسخ می‌دهد، دستی که به سوی خدا دراز شود یقینا خالی برنمی‌گردد.<ref>جوادی آملی، عبدالله، حکمت عبادات، قم، اسراء، ۱۳۷۸، ص۲۱۵.</ref>

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

Mafkalam: /* آداب همراه دعا */

2024-11-16T11:37:17Z

آداب همراه دعا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۷
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	=== آداب همراه دعا===		=== آداب همراه دعا===
	# '''دست‌ها را به سوی آسمان بلند کردن:''' امام حسین (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: {{متن عربی\|رسول خدا هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد هم‌چون مسکینی که غذا طلب می‌کند.}} <ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۲۹۴.</ref> از حضرت علی(ع) پرسیدند: چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد در حالیکه خداوند همه جا هست. پاسخ داد: به دلیل آیه‌ {{قرآن\| وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ \|ترجمه= و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!\|سوره=~~ذاریات\|=۲۲~~}} چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.<ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۰۸.</ref>		# '''دست‌ها را به سوی آسمان بلند کردن:''' امام حسین (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: {{متن عربی\|رسول خدا هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد هم‌چون مسکینی که غذا طلب می‌کند.}} <ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۲۹۴.</ref> از حضرت علی(ع) پرسیدند: چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد در حالیکه خداوند همه جا هست. پاسخ داد: به دلیل آیه‌ {{قرآن\| وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ \|ترجمه= و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!\|سوره=ذاریات،۲۲}} چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.<ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۰۸.</ref>
	# '''عمومیت دادن به دعا:''' در دعا فقط به خود دعا نشود و بلکه برای بقیه هم دعا شود که پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند آن را عمومیت دهد که باعث استجابت دعا می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>		# '''عمومیت دادن به دعا:''' در دعا فقط به خود دعا نشود و بلکه برای بقیه هم دعا شود که پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند آن را عمومیت دهد که باعث استجابت دعا می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>
	# '''دعای جمعی:''' دعا اگر با جماعت باشد امکان اجابت آن بیشتر است. امام صادق(ع) می‌فرمایند: {{متن عربی\|هرگاه چهار نفر یک چیز را با هم از خدا طلب کنند، قبل از متفرغ شدن، دعای‌شان اجابت می‌شود.}} <ref>صدوق، محمد بن علی، ثواب‌ الاعمال، قم، دار الشريف الرضي للنشر، چاپ دوم، 1406ق‌، ص۱۶۰.</ref> امام صادق(ع) می‌فرمود: {{متن عربی\|وقتی پدرم از پیشامدی ناراحت می‌شد، زن‌ها و بچه‌ها را جمع می‌کرد و دعا می‌فرمود و بقیه، آمین می‌گفتند.}} <ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>		# '''دعای جمعی:''' دعا اگر با جماعت باشد امکان اجابت آن بیشتر است. امام صادق(ع) می‌فرمایند: {{متن عربی\|هرگاه چهار نفر یک چیز را با هم از خدا طلب کنند، قبل از متفرغ شدن، دعای‌شان اجابت می‌شود.}} <ref>صدوق، محمد بن علی، ثواب‌ الاعمال، قم، دار الشريف الرضي للنشر، چاپ دوم، 1406ق‌، ص۱۶۰.</ref> امام صادق(ع) می‌فرمود: {{متن عربی\|وقتی پدرم از پیشامدی ناراحت می‌شد، زن‌ها و بچه‌ها را جمع می‌کرد و دعا می‌فرمود و بقیه، آمین می‌گفتند.}} <ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>

	=== آداب بعد از دعا===		=== آداب بعد از دعا===
	# '''صلوات فرستادن:''' صلوات فرستادن هم قبل از دعا سفارششده است و هم بعد از دعا و صلوات موانع استجابت دعا را برطرف می‌کند. امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|دعا در حجاب می‌ماند و به آسمان نمی‌رود تا اینکه صلوات فرستاده شود بر محمد و آل محمد.}}<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، قم، دار الثقافه، چاپ اول، 1414ق، ص۶۶۲.</ref>		# '''صلوات فرستادن:''' صلوات فرستادن هم قبل از دعا سفارششده است و هم بعد از دعا و صلوات موانع استجابت دعا را برطرف می‌کند. امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|دعا در حجاب می‌ماند و به آسمان نمی‌رود تا اینکه صلوات فرستاده شود بر محمد و آل محمد.}}<ref>طوسی، محمد بن حسن، الامالی، قم، دار الثقافه، چاپ اول، 1414ق، ص۶۶۲.</ref>

Mafkalam: /* آداب قبل از دعا */

2024-11-16T11:32:09Z

آداب قبل از دعا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۲
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.		# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.
	# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>		# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>
	# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن صدقه اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر ~~خداا~~(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>		# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن صدقه اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>
	# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>		# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>

Mafkalam: /* آداب دعا در قرآن */

2024-11-16T11:11:27Z

آداب دعا در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۷۶.</ref>چرا که بهترین راه برای فرار از ریا در عبادات، انجام مخفیانه آن است.		<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۷۶.</ref>چرا که بهترین راه برای فرار از ریا در عبادات، انجام مخفیانه آن است.

	برای دعا خواندن آداب و دستوراتی رسیده است. از مهم‌ترین آنها این است که دعا با تضرع و پنهانی خوانده شود، بدون آن که با آواز بلند باشد و برای دیگران مزاحمت ایجاد کند یا تظاهر به دعا و هیاهو بشود.<ref>منتظری، حسینعلی، اسلام دین فطرت، ص۳۵۴.</ref> [[پیامبر (ص)]] بهترین یاد کردن از خدا را، یاد کردن نهانی می‌دانست.<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، نهج الذکر، ج۱، ص۱۲۷.</ref> و در شب معراج پیامبر را ندا دادند که: {{متن عربی\|ای محمّد! هر گاه کسی از امّتت غم‌هایش بسیار شد، نهانی مرا بخواند.}} <ref>محمدی ری‌شهری، محمد، حکمت نامه پیامبر اعظم، ج۱۰، ص۷۵.</ref>		[[پیامبر (ص)]] بهترین یاد کردن از خدا را، یاد کردن نهانی می‌دانست.<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، نهج الذکر، ج۱، ص۱۲۷.</ref> و در شب معراج پیامبر را ندا دادند که: {{متن عربی\|ای محمّد! هر گاه کسی از امّتت غم‌هایش بسیار شد، نهانی مرا بخواند.}} <ref>محمدی ری‌شهری، محمد، حکمت نامه پیامبر اعظم، ج۱۰، ص۷۵.</ref>

	ذکر با صدای بلند با ادب عبودیت منافات دارد، دلیل این معنا روایتی است که از رسول خدا(ص) وارد شده که در بعضی از جنگ‌هایش با اصحابش طی مسافت می‌کرد تا رسیدند به بیابانی هولناک و آن شب شبی تاریک بود و یکی از اصحابش به صدای بلند تکبیر می‌گفت، پیامبر(ص) فرمود: {{متن عربی\|آن کسی را که شما می‌خوانید نه دور است و نه غایب‏}}.<ref>طباطبایی محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۸، ص۵۰۰.</ref>		ذکر با صدای بلند با ادب عبودیت منافات دارد، دلیل این معنا روایتی است که از رسول خدا(ص) وارد شده که در بعضی از جنگ‌هایش با اصحابش طی مسافت می‌کرد تا رسیدند به بیابانی هولناک و آن شب شبی تاریک بود و یکی از اصحابش به صدای بلند تکبیر می‌گفت، پیامبر(ص) فرمود: {{متن عربی\|آن کسی را که شما می‌خوانید نه دور است و نه غایب‏}}.<ref>طباطبایی محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۸، ص۵۰۰.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T05:57:47Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	=== آداب قبل از دعا ===		=== آداب قبل از دعا ===
	# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.		# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.
	# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>		# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>
	# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن [[صدقه در روایات\|صدقه]] اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>		# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن [[صدقه در روایات\|صدقه]] اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>
	# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>		# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>

	=== آداب همراه دعا===		=== آداب همراه دعا===
	# '''دست‌ها را به سوی آسمان بلند کردن:''' [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]] (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: {{متن عربی\|رسول خدا هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد هم‌چون مسکینی که غذا طلب می‌کند.}} <ref> مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۲۹۴.</ref> از حضرت علی(ع) پرسیدند: چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد در حالیکه خداوند همه جا هست. پاسخ داد: به دلیل آیه‌ {{قرآن\| وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ \|ترجمه= و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!\|سوره=ذاریات،۲۲}} چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.<ref> مجلسی، محمدباقر، ~~بحارالانوار،~~ تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۰۸.</ref>		# '''دست‌ها را به سوی آسمان بلند کردن:''' [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین]] (علیه‌السّلام) می‌فرمایند: {{متن عربی\|رسول خدا هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد هم‌چون مسکینی که غذا طلب می‌کند.}} <ref> مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۲۹۴.</ref> از حضرت علی(ع) پرسیدند: چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد در حالیکه خداوند همه جا هست. پاسخ داد: به دلیل آیه‌ {{قرآن\| وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ \|ترجمه= و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!\|سوره=ذاریات،۲۲}} چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.<ref> مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۰۸.</ref>
	# '''عمومیت دادن به دعا:''' در دعا فقط به خود دعا نشود و بلکه برای بقیه هم دعا شود که پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند آن را عمومیت دهد که باعث استجابت دعا می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>		# '''عمومیت دادن به دعا:''' در دعا فقط به خود دعا نشود و بلکه برای بقیه هم دعا شود که پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|وقتی کسی دعا می‌کند آن را عمومیت دهد که باعث استجابت دعا می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>
	# '''دعای جمعی:''' دعا اگر با جماعت باشد امکان اجابت آن بیشتر است. امام صادق(ع) می‌فرمایند: {{متن عربی\|هرگاه چهار نفر یک چیز را با هم از خدا طلب کنند، قبل از متفرغ شدن، دعای‌شان اجابت می‌شود.}} <ref>صدوق، محمد بن علی، ثواب‌ الاعمال، قم، دار الشريف الرضي للنشر، چاپ دوم، 1406ق‌، ص۱۶۰.</ref> امام صادق(ع) می‌فرمود: {{متن عربی\|وقتی پدرم از پیشامدی ناراحت می‌شد، زن‌ها و بچه‌ها را جمع می‌کرد و دعا می‌فرمود و بقیه، آمین می‌گفتند.}} <ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>		# '''دعای جمعی:''' دعا اگر با جماعت باشد امکان اجابت آن بیشتر است. امام صادق(ع) می‌فرمایند: {{متن عربی\|هرگاه چهار نفر یک چیز را با هم از خدا طلب کنند، قبل از متفرغ شدن، دعای‌شان اجابت می‌شود.}} <ref>صدوق، محمد بن علی، ثواب‌ الاعمال، قم، دار الشريف الرضي للنشر، چاپ دوم، 1406ق‌، ص۱۶۰.</ref> امام صادق(ع) می‌فرمود: {{متن عربی\|وقتی پدرم از پیشامدی ناراحت می‌شد، زن‌ها و بچه‌ها را جمع می‌کرد و دعا می‌فرمود و بقیه، آمین می‌گفتند.}} <ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۸۷.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۲
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.		# '''گفتن نام خدا:''' پیامبر (ص) می‌فرماید: {{متن عربی\|خداوند متعال فرموده است هر کار مهمی بدون بسم‌ الله شروع شود، عقیم خواهد ماند.}}<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، قم، موسسه آل البیت، ج۷، ص۱۷۰.</ref> عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است.
	# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>		# '''حمد و ثنا:''' در دعا و درخواست از خدا توصیه شده که اول تمجید الهی صورت گیرد سپس دعا شود. <ref> مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تحقيق: إبراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق - ۱۹۸۳م، ج۹۰، ص۳۱۷.</ref> امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر دعایی که قبلش حمد خداوند نباشد، آن دعا عقیم است.}}<ref> کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۵۰۴.</ref>
	# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن صدقه اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر ~~خداا~~(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>		# '''صدقه دادن:''' دعا طلب خیر است و دادن صدقه اثبات عملی خیرخواهی است. پیامبر خدا(ص) فرمود: {{متن عربی\|اول صدقه بدهید هر کس دعا را با صدقه شروع کند دعایش رد نمی‌شود.}}<ref> صدوق، محمد بن علی، عیون الاخبار‌ الرضا، بیروت، منشورات مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، ج۱، ص۶۷.</ref>
	# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>		# '''صلوات فرستادن:''' امام صادق(ع) می‌فرماید: {{متن عربی\|هر کس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل او شروع کند پس حاجت خود را ذکر کند در آخر دعای خود را با صلوات ختم کند چرا که خداوند متعال کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط آن را نپذیرد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۹۴. </ref>