آداب احوال‌پرسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

2024-09-29T05:57:43Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کمی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

Whitenoah91: اصلاح سؤال

2024-07-10T13:36:00Z

اصلاح سؤال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}~~آداب~~ و ~~شیوه احوالپرسی موقع دیدن همدیگر از نظر احادیث چگونه است؟~~		{{سوال}}از منظر احادیث، احوال‌پرسی و ملاقات یکدیگر چه آدابی دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

Rezapour: /* دست دادن با همدیگر (مصافحه) */

2023-10-23T11:54:23Z

دست دادن با همدیگر (مصافحه)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== دست دادن با همدیگر (مصافحه) ==		== دست دادن با همدیگر (مصافحه) ==
	مُصافَحَه دست به هم دادن است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۴۰۴.</ref> دست دادن نشانه رفتار پسندیده بوده و آثار فراوانی برایش ذکر شده است:		مُصافَحَه دست به هم دادن است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۴۰۴.</ref> دست دادن نشانه رفتار پسندیده بوده و آثار فراوانی برایش ذکر شده است:
	* '''~~کینه زدایی:~~''' [[رسول خدا(ص)]]: {{متن عربی\|\|ترجمه=مصافحه کنید و دست دهید، چرا که آن، کینه و کدورت را می‌زداید.}}<ref>ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول، قم، جامعه مدرسین، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ص۵۵.</ref>		* '''کینه‌زدایی'''؛ [[رسول خدا(ص)]]: {{متن عربی\|\|ترجمه=مصافحه کنید و دست دهید، چرا که آن، کینه و کدورت را می‌زداید.}}<ref>ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول، قم، جامعه مدرسین، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ص۵۵.</ref>
	* '''بخشش گناهان دست دهندگان:''' امام باقر(ع): {{متن عربی\|\|ترجمه=چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند، خداى عز و جل به آنها رو آورد و گناهان‌شان چون برگ درخت بريزد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۰، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۴.</ref>		* '''بخشش گناهان دست دهندگان'''؛ امام باقر(ع): {{متن عربی\|\|ترجمه=چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند، خداى عز و جل به آنها رو آورد و گناهان‌شان چون برگ درخت بريزد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۰، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۴.</ref>
	* '''نگاه خداوند به مصافحه کننده:''' امام صادق(ع): {{متن عربی\|\|ترجمه=مؤمن هر گاه برادرش را ملاقات و با او مصافحه كند خداوند به آنان توجّه نمايد و گناهان از چهره‌شان فرو مى‌ريزد، همچنان كه باد شديد برگ را از درخت مى‌ريزد}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۸۸.</ref>		* '''نگاه خداوند به مصافحه کننده'''؛ امام صادق(ع): {{متن عربی\|\|ترجمه=مؤمن هر گاه برادرش را ملاقات و با او مصافحه كند خداوند به آنان توجّه نمايد و گناهان از چهره‌شان فرو مى‌ريزد، همچنان كه باد شديد برگ را از درخت مى‌ريزد}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۸۸.</ref>
	* '''دست خدا میان دست دهندگان:''' [[امام باقر(ع)]]: {{متن عربی\|\|ترجمه=زمانی که دو مؤمن به یکدیگر برخورند و مصافحه كنند، خدا دستش را ميان دست آن‌ها گذارد و با آن فرد كه دوستش را بیشتر دوست دارد، مصافحه كند}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۷۹، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۲.</ref>		* '''دست خدا میان دست دهندگان:''' [[امام باقر(ع)]]: {{متن عربی\|\|ترجمه=زمانی که دو مؤمن به یکدیگر برخورند و مصافحه كنند، خدا دستش را ميان دست آن‌ها گذارد و با آن فرد كه دوستش را بیشتر دوست دارد، مصافحه كند}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۷۹، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۲.</ref>

Rezapour در ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۹

2023-10-23T11:49:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۹
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = ج		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rezapour: /* سلام کردن و آثار آن */

2023-10-23T11:47:30Z

سلام کردن و آثار آن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~روایات اسلامی به~~ سلام ~~کردن،~~ احوال‌پرسی‌ها، مُصافَحَه (دست دادن با همدیگر) و مُعانقه (در آغوش گرفتن همدیگر و دست به گردن همدیگر انداختن) ~~در ملاقات همدیگر~~ توصیه ~~کرده~~ است. مراعات آداب ~~اسلامی در احوالپرسی و ملاقات با یکدیگر~~ را ~~مایه~~ رحمت خدا، بخشش گناهان و لطف الهی برشمرده‌اند.		آداب احوال‌پرسی با [[سلام\|سلام کردن]]، احوال‌پرسی‌ها، مُصافَحَه (دست دادن با همدیگر) و مُعانقه (در آغوش گرفتن همدیگر و دست به گردن همدیگر انداختن) توصیه شده است. مراعات آداب احوال‌پرسی را سبب رحمت خدا، رفع کینه‌ها و کدورت‌ها، بخشش گناهان و لطف الهی برشمرده‌اند.

	== سلام کردن و آثار آن ==		== سلام کردن و آثار آن ==
	{{همچنین ببینید\|سلام}}		{{همچنین ببینید\|سلام}}
	سلام به معنای عافیت، درود، سلامتی، نامی از نام‌های ~~خدا، تسلیم و بهشت~~ است.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار الفکر - دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۱۲، ص۲۸۹.</ref> تعبیر «سلام علیکم» که توسط عموم مردم استفاده می‌شود به این معنا است که از جانب خداوند سلامت بر شما ارزانی باد.<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۲۶۵.</ref>		سلام به معنای عافیت، درود، سلامتی، تسلیم، بهشت و نامی از نام‌های خداوند است.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار الفکر - دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۱۲، ص۲۸۹.</ref> تعبیر «سلام علیکم» که توسط عموم مردم استفاده می‌شود به این معنا است که از جانب خداوند سلامت بر شما ارزانی باد.<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۲۶۵.</ref>

	روایاتی بیانگر آثار و اهمیت سلام دادن می‌باشد:		روایاتی بیانگر آثار و اهمیت سلام دادن می‌باشد:

Rezapour: /* به آغوش گرفتن (معانقه) */

2023-10-22T15:02:52Z

به آغوش گرفتن (معانقه)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== به آغوش گرفتن (معانقه) ==		== به آغوش گرفتن (معانقه) ==
	'''مُعانقه''' دست در گردن یکدیگر انداختن و همدیگر را در آغوش کشیدن است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۲۳۸.</ref>		'''مُعانقه''' دست در گردن یکدیگر انداختن و همدیگر را در آغوش کشیدن است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۲۳۸.</ref> فراگیری رحمت خدا و بخشش گناهان از آثار به آغوش گرفتن یکدیگر است:

	~~فراگیری رحمت خدا و بخشش گناهان برای معانقه کردن از آثار به آغوش گرفتن همدیگر است:~~ امام صادق(ع): {{متن عربی\| إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا اعْتَنَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَه فَإِذَا الْتَزَمَا لَا يُرِيدَانِ بِذَلِكَ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا يُرِيدَانِ غَرَضاً مِنْ أَغْرَاضِ الدُّنْيَا قِيلَ لَهُمَا مَغْفُوراً لَكُمَا فَاسْتَأْنِفَا…\|ترجمه= چون دو مؤمن يك ديگر را در آغوش كشند رحمت خدا آنها را فرا گيرد و چون ~~بيكديگر~~ چسبند و از آن جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيوى نداشته باشند، ~~بآنها~~ گفته شود: آمرزيده شديد، عمل را از سر گيريد (كنايه از اينكه نامه گناهان گذشته شما باطل شد).}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۴، بَابُ الْمُعَانَقَه، حدیث۲.</ref>		امام صادق(ع): {{متن عربی\|إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا اعْتَنَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَه فَإِذَا الْتَزَمَا لَا يُرِيدَانِ بِذَلِكَ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا يُرِيدَانِ غَرَضاً مِنْ أَغْرَاضِ الدُّنْيَا قِيلَ لَهُمَا مَغْفُوراً لَكُمَا فَاسْتَأْنِفَا…\|ترجمه=چون دو مؤمن یک ديگر را در آغوش كشند رحمت خدا آنها را فرا گيرد و چون به يكديگر چسبند و از آن جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيوى نداشته باشند، به آنها گفته شود: آمرزيده شديد، عمل را از سر گيريد (كنايه از اينكه نامه گناهان گذشته شما باطل شد).}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۴، بَابُ الْمُعَانَقَه، حدیث۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Rezapour: /* سلام کردن و آثار آن */

2023-10-22T14:54:32Z

سلام کردن و آثار آن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۴
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	روایات اسلامی به سلام کردن، احوال‌پرسی‌ها، ~~مُصافحه~~ (دست دادن با همدیگر) و مُعانقه (در آغوش گرفتن همدیگر و دست به گردن همدیگر انداختن) در ملاقات همدیگر توصیه کرده است. مراعات آداب اسلامی در احوالپرسی و ملاقات با یکدیگر را مایه رحمت خدا، بخشش گناهان و لطف الهی برشمرده‌اند.		روایات اسلامی به سلام کردن، احوال‌پرسی‌ها، مُصافَحَه (دست دادن با همدیگر) و مُعانقه (در آغوش گرفتن همدیگر و دست به گردن همدیگر انداختن) در ملاقات همدیگر توصیه کرده است. مراعات آداب اسلامی در احوالپرسی و ملاقات با یکدیگر را مایه رحمت خدا، بخشش گناهان و لطف الهی برشمرده‌اند.

	== سلام کردن و آثار آن ==		== سلام کردن و آثار آن ==
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== دست دادن با همدیگر (مصافحه) ==		== دست دادن با همدیگر (مصافحه) ==
	~~'''مُصافَحَة'''~~ دست به هم دادن ~~و رساندن کف دست‌ها به هم می‌باشد~~.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۴۰۴.</ref>		مُصافَحَه دست به هم دادن است.<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۴۰۴.</ref> دست دادن نشانه رفتار پسندیده بوده و آثار فراوانی برایش ذکر شده است:
			* '''کینه زدایی:''' [[رسول خدا(ص)]]: {{متن عربی\|\|ترجمه=مصافحه کنید و دست دهید، چرا که آن، کینه و کدورت را می‌زداید.}}<ref>ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول، قم، جامعه مدرسین، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق، ص۵۵.</ref>
	دست دادن نشانه رفتار پسندیده ~~است~~ و آثار فراوانی ~~دارد~~:		* '''بخشش گناهان دست دهندگان:''' امام باقر(ع): {{متن عربی\|\|ترجمه=چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند، خداى عز و جل به آنها رو آورد و گناهان‌شان چون برگ درخت بريزد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۰، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۴.</ref>
	* '''~~دست خدا میان دست دهندگان~~:''' [[~~امام باقر~~(ع)]]: {{متن عربی\|إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا الْتَقَيَا وَ تَصَافَحَا أَدْخَلَ اللَّهُ يَدَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِمَا فَصَافَحَ أَشَدَّهُمَا حُبّاً لِصَاحِبِهِ\|ترجمه= ~~چون دو مؤمن بهم برخورند~~ و ~~مصافحه كنند، خدا دستش را ميان~~ دست ~~آنها گذارد~~ و ~~با آنكه رفيقش~~ را ~~بيشتر دارد مصافحه كند~~ .}}<ref>~~کلینی، محمد~~ بن ~~یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه،~~ چاپ ~~چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۷۹، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۲~~.</ref>		* '''نگاه خداوند به مصافحه کننده:''' امام صادق(ع): {{متن عربی\|\|ترجمه=مؤمن هر گاه برادرش را ملاقات و با او مصافحه كند خداوند به آنان توجّه نمايد و گناهان از چهره‌شان فرو مى‌ريزد، همچنان كه باد شديد برگ را از درخت مى‌ريزد}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۸۸.</ref>
	* '''بخشش گناهان دست دهندگان:''' امام باقر(ع): {{متن عربی\| إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا الْتَقَيَا فَتَصَافَحَا أَقْبَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِمَا بِوَجْهِهِ وَ تَسَاقَطَتْ عَنْهُمَا الذُّنُوبُ كَمَا يَتَسَاقَطُ الْوَرَقُ مِنَ الشَّجَرِ\| ترجمه= چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند، خداى عز و جل ~~بآنها~~ رو آورد و گناهان‌شان چون برگ درخت بريزد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۰، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۴.</ref>		* '''دست خدا میان دست دهندگان:''' [[امام باقر(ع)]]: {{متن عربی\|\|ترجمه=زمانی که دو مؤمن به یکدیگر برخورند و مصافحه كنند، خدا دستش را ميان دست آن‌ها گذارد و با آن فرد كه دوستش را بیشتر دوست دارد، مصافحه كند}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۷۹، بَابُ الْمُصَافَحَه، حدیث۲.</ref>
	* '''نگاه خداوند به مصافحه کننده:''' امام صادق(ع): {{متن عربی\|... إِنَّهُ لَيَلْقَى أَخَاهُ فَيُصَافِحُهُ فَيَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِمَا وَ الذُّنُوبُ تَحَاتُّ عَنْ وُجُوهِهِمَا حَتَّى يَتَفَرَّقَا كَمَا تَحُطُّ الرِّيحُ الشَّدِيدَةُ الْوَرَقَ عَنِ الشَّجَرِ\|ترجمه= مؤمن هر گاه برادرش را ملاقات و با او مصافحه كند خداوند به آنان توجّه نمايد و گناهان از چهره‌شان فرو مى‌ريزد، همچنان كه باد شديد برگ را از درخت ~~مى‌ريزد، تا اين كه از هم جدا شوند.~~}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص۱۸۸.</ref>
	* '''~~کینه زدایی~~:''' [[~~رسول خدا~~(ص)]]: {{متن عربی\|~~تَصَافَحُوا فَإِنَّ التَّصَافُحَ يُذْهِبُ السَّخِيمَة~~\|ترجمه=مصافحه ~~کنید و~~ دست ~~دهید، چرا که آن، کینه~~ و ~~کدورت~~ را ~~می‌زداید.~~}}<ref>~~ابن شعبه حرانی، حسن~~ بن ~~علی، تحف العقول، قم، جامعه مدرسین،~~ چاپ ~~دوم، ۱۴۰۴ق، ص۵۵~~.</ref>

	== به آغوش گرفتن (معانقه) ==		== به آغوش گرفتن (معانقه) ==
	'''~~معانقه~~''' دست در گردن یکدیگر انداختن و همدیگر را در آغوش کشیدن است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۲۳۸.</ref>		'''مُعانقه''' دست در گردن یکدیگر انداختن و همدیگر را در آغوش کشیدن است.<ref>بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدی، تهران، انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ص۲۳۸.</ref>

	فراگیری رحمت خدا و بخشش گناهان برای معانقه کردن از آثار به آغوش گرفتن همدیگر است: امام صادق(ع): {{متن عربی\| إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا اعْتَنَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَه فَإِذَا الْتَزَمَا لَا يُرِيدَانِ بِذَلِكَ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا يُرِيدَانِ غَرَضاً مِنْ أَغْرَاضِ الدُّنْيَا قِيلَ لَهُمَا مَغْفُوراً لَكُمَا فَاسْتَأْنِفَا…\|ترجمه= چون دو مؤمن يك ديگر را در آغوش كشند رحمت خدا آنها را فرا گيرد و چون بيكديگر چسبند و از آن جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيوى نداشته باشند، بآنها گفته شود: آمرزيده شديد، عمل را از سر گيريد (كنايه از اينكه نامه گناهان گذشته شما باطل شد).}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۴، بَابُ الْمُعَانَقَه، حدیث۲.</ref>		فراگیری رحمت خدا و بخشش گناهان برای معانقه کردن از آثار به آغوش گرفتن همدیگر است: امام صادق(ع): {{متن عربی\| إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا اعْتَنَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَه فَإِذَا الْتَزَمَا لَا يُرِيدَانِ بِذَلِكَ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا يُرِيدَانِ غَرَضاً مِنْ أَغْرَاضِ الدُّنْيَا قِيلَ لَهُمَا مَغْفُوراً لَكُمَا فَاسْتَأْنِفَا…\|ترجمه= چون دو مؤمن يك ديگر را در آغوش كشند رحمت خدا آنها را فرا گيرد و چون بيكديگر چسبند و از آن جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيوى نداشته باشند، بآنها گفته شود: آمرزيده شديد، عمل را از سر گيريد (كنايه از اينكه نامه گناهان گذشته شما باطل شد).}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۱۸۴، بَابُ الْمُعَانَقَه، حدیث۲.</ref>

Rezapour: /* سلام کردن و آثار آن */

2023-10-22T14:47:36Z

سلام کردن و آثار آن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۷
خط ۷:		خط ۷:
	== سلام کردن و آثار آن ==		== سلام کردن و آثار آن ==
	{{همچنین ببینید\|سلام}}		{{همچنین ببینید\|سلام}}
	سلام ~~یعنی~~ عافیت، ~~سخن خالی از خیر و شر،~~ درود، ~~صلح، سخن دور از لغو، سلامتی از جمیع آفات، [[دعا]] برای احترام به از دست رفتگان،~~ نامی از نام‌های خدا، ~~تسلیم، بهشت، امان~~.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار الفکر ~~للطباعة و النشر و التوزیع~~- دار صادر، چاپ سوم، ~~1414ق، ج12، ص289~~.</ref> ~~اینکه~~ مردم ~~می‌گویند: «السلام علیکم» معنایش~~ این است: از جانب خداوند ~~متعال،~~ سلامت بر شما ارزانی باد. به عبارت دیگر ما با سلام، از خدا درخواست می‌کنیم تا فرد سلام شونده را از هر گونه عیب و نقص حفظ کرده و سلامت بدارد.<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۲۶۵.</ref>		سلام به معنای عافیت، درود، سلامتی، نامی از نام‌های خدا، تسلیم و بهشت است.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار الفکر - دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۱۲، ص۲۸۹.</ref> تعبیر «سلام علیکم» که توسط عموم مردم استفاده می‌شود به این معنا است که از جانب خداوند سلامت بر شما ارزانی باد.<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۲۶۵.</ref>

	قرآن واژه سلام را بارها به این معنا به کار برده است: در هنگام مواجهه افراد با یکدیگر.<ref>سوره هود، آیه۶۹.</ref> در هنگام ورود به خانه و محفل دیگران.<ref>سوره نور، آیه۲۷.</ref> در برخورد [[پیامبر(ص)]] با مؤمنان.<ref>سوره انعام، آیه۵۴.</ref>		روایاتی بیانگر آثار و اهمیت سلام دادن می‌باشد:

	سلام در این آیات نوعی احساس ایمنی، سلامت و آرامش روحی در مخاطب پدیدمی‌آورد و خطری از ناحیه سلام کننده متوجه او نیست؛ به خصوص در آیه ۲۷ سوره نور که پیش از دستور به سلام کردن در هنگام ورود به خانه، عبارت {{قرآن\|تَسْتَأْنِسُوا\|}} به معنای آشنایی دادن و اعلام انس کردن بیان شده است.

	روایاتی بیانگر آثار و اهمیت سلام دادن می‌باشد ~~از جمله~~:
	* '''نشانه تواضع:''' [[امام صادق(ع)]]: {{متن عربی\|مِنَ التَّوَاضُعِ أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى مَنْ لَقِيتَ\|ترجمه= از تواضع است كه به هر كس برخوردى سلام كنى.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۴۶، بَابُ التَّسْلِیمِ‏، حدیث۱۲.</ref>		* '''نشانه تواضع:''' [[امام صادق(ع)]]: {{متن عربی\|مِنَ التَّوَاضُعِ أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى مَنْ لَقِيتَ\|ترجمه= از تواضع است كه به هر كس برخوردى سلام كنى.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۴۶، بَابُ التَّسْلِیمِ‏، حدیث۱۲.</ref>
	* '''سلام ندادن نشانه ~~بخل~~:''' امام صادق(ع): {{متن عربی\|إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ إِنَّ الْبَخِيلَ مَنْ يَبْخَلُ بِالسَّلَامِ\|ترجمه=خدای ~~عز و جل~~ گوید: بخیل کسی که ~~است~~ در سلام کردن ~~بخل~~ بورزد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۴۵، بَابُ التَّسْلِیمِ‏، حدیث۶.</ref>		* '''سلام ندادن نشانه بُخل:''' امام صادق(ع): {{متن عربی\|إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ إِنَّ الْبَخِيلَ مَنْ يَبْخَلُ بِالسَّلَامِ\|ترجمه=خدای عزوجل گوید: بخیل کسی است که در سلام کردن بُخل بورزد.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۴۵، بَابُ التَّسْلِیمِ‏، حدیث۶.</ref>

	== دست دادن با همدیگر (مصافحه) ==		== دست دادن با همدیگر (مصافحه) ==

Rezapour در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۹

2023-10-22T14:09:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۳۹
خط ۳:		خط ۳:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	روایات اسلامی به سلام کردن، ~~مصافحه~~ (دست دادن با همدیگر) و ~~معانقه~~ (در آغوش گرفتن همدیگر و دست به گردن همدیگر انداختن) در ملاقات همدیگر ~~و احوال‌پرسی‌ها تأکید~~ کرده است.		روایات اسلامی به سلام کردن، احوال‌پرسی‌ها، مُصافحه (دست دادن با همدیگر) و مُعانقه (در آغوش گرفتن همدیگر و دست به گردن همدیگر انداختن) در ملاقات همدیگر توصیه کرده است. مراعات آداب اسلامی در احوالپرسی و ملاقات با یکدیگر را مایه رحمت خدا، بخشش گناهان و لطف الهی برشمرده‌اند.
	مراعات آداب اسلامی در ~~احوالپرسی‌ها~~ و ملاقات با ~~همدیگر~~ مایه رحمت خدا، بخشش گناهان و لطف الهی ~~می‌شود~~.

	== سلام کردن و آثار آن ==		== سلام کردن و آثار آن ==

Rezapour: Rezapour صفحهٔ آداب احوالپرسی در روایات را به آداب احوال‌پرسی منتقل کرد

2023-06-20T06:12:57Z

Rezapour صفحهٔ آداب احوالپرسی در روایات را به آداب احوال‌پرسی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۲
(بدون تفاوت)